Sitniczka szczecinowata (Isolepis setacea (L.) R.Br.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Europie, Azji i Afryce, skąd został zawleczony do Ameryki Północnej i Południowej oraz Nowej Zelandii i Tasmanii. W Polsce rośnie w rozproszeniu na obszarze całego kraju, z wyjątkiem części północno-wschodniej.
Morfologia thumb|left|180px|Pokrój thumb|left|180px|Kłosek Pokrój Roślina tworząca gęste darnieSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969. Łodyga Nitkowata, wiotka, o wysokości 2-20 cm. Liście Dolne pochwy liściowe purpurowe. Najwyższa pochwa z blaszką. Liście nitkowate, pół obłe, z języczkiem. Kwiaty Zebrane w 1-4 kłosy. Przysadki zielonawo-purpurowe lub brunatno-purpurowe, z zieloną smugą. Podsadka dłuższa od kłosa, lecz krótsza od łodygi. Owoc Podłużnie żeberkowany orzeszek.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna lub hemikryptofit. Kwitnie od lipca do października. Rośnie na wilgotnych, piaszczystych polach, ugorach i brzegach wód. Liczba chromosomów 2n = 28. Gatunek charakterystyczny zbiorowisk terofitów z rzędu Cyperetalia fusci.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia). Znajduje się także w czerwonej księdze gatunków zagrożonych w kategorii LC (najmniejszej troski).
Przypisy
Kategoria:Ciborowate