Ryszard Karger, ps. „Krupp” (ur. 1 marca 1928 w Warszawie, zm. 2 grudnia 2017 w Szczecinie) – polski ekonomista, wieloletni dyrektor naczelny Polskiej Żeglugi Morskiej w Szczecinie, Honorowy Obywatel Szczecina.

Życiorys Jako żołnierz Armii Krajowej ps. „Krupp” uczestniczył w powstaniu warszawskim, walcząc na warszawskim Powiślu w szeregach Grupy Bojowej „Krybar” (1. kompania III Zgrupowania Konrad). Po upadku powstania dostał się do niewoli niemieckiej (nr jeniecki 141323) i został wywieziony do Niemiec.

Po powrocie do Polski udał się na Wybrzeże. W 1950 ukończył Wyższą Szkołę Handlu Morskiego w Sopocie. Następnie pracował w firmach „Baltica” i „Polfracht” oraz przez dwa lata przebywał w Londynie jako pracownik Polskiej Misji Morskiej. W 1957 przeniósł się do Szczecina, gdzie podjął pracę w Polskiej Żegludze Morskiej jako kierownik w dziale eksploatacji floty. Po kilku latach pracy, w 1964 został po raz pierwszy mianowany dyrektorem naczelnym przedsiębiorstwa, którą to funkcję pełnił do 1969. W tym okresie, dzięki jego staraniom doszło do intensywnej rozbudowy floty PŻM oraz utworzenia stałego połączenia morskiego pomiędzy Świnoujściem a południową Skandynawią. W 1969 w wyniku decyzji politycznej został odwołany i skierowany do pracy do biura firmy agencyjnej PSAL w Antwerpii. Na stanowisko dyrektora naczelnego PŻM powrócił w 1976 i piastował je do 1985. Kierując przedsiębiorstwem, w 1977 podpisał „kontrakt stulecia” ze stoczniami brytyjskimi na budowę 22 statków dla Brytyjsko-Polskiej Spółki Żeglugowej.

Podejmował liczne inicjatywy dla miasta, zakupując na jego potrzeby m.in. pierwsze maszyny do kładzenia asfaltu oraz do malowania znaków drogowych. W latach 1985–1989 był prezesem zarządu spółki Żegluga Polska S.A. Następnie w okresie 1989-1990 kierował Wolnym Obszarem Celnym Szczecin-Świnoujście, a w latach 1990–1997 był dyrektorem w spółce GAC Norpol Shipping. W latach 1997–2006 pełnił funkcję konsula honorowego Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Ryszard Karger był mocno związany z żeglarstwem. Zasiadał we władzach Polskiego Związku Żeglarskiego oraz Okręgowego Związku Żeglarskiego w Szczecinie. Był również prezesem Centralnego Ośrodka Żeglarstwa PZŻ „Trzebież” oraz MKS Pogoń Szczecin.

W latach 50. XX wieku był radnym Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie. Od 1955 był współpracownikiem wywiadu wojskowego PRL o pseudonimie „Dukat”.

Odznaczenia i upamiętnienie Srebrny Krzyż Zasługi (1955) Medal za Zasługi dla Miasta Szczecina (2011) Honorowa Odznaka „Zasłużony dla Żeglarstwa Szczecińskiego” Medal 65-lecia „Żeglarstwa Polskiego na Pomorzu Zachodnim” Medal 70-lecia „Żeglarstwa Polskiego na Pomorzu Zachodnim” Medal za Szczególne Zasługi dla Żeglarstwa Polskiego Tytuł Członka Honorowego PZŻ (2001) Tytuł Honorowego Obywatela Szczecina (2011) Był laureatem takich nagród jak „Nieprzeciętny 89”, „Laur Bałtyku” oraz „Nestor Przedsiębiorczości”.

Od jego nazwiska pochodzi nazwa ocieplanej kurtki ortalionowej – „kargerówka”', jaką nosili pracownicy morza.

Przypisy

Bibliografia

Zbigniew Sak: Wierni banderze. Wydawnictwo Pomorze: Szczecin 2020, s. 13–46. .

Kategoria:Honorowi obywatele Szczecina Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy działacze żeglarscy Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Radni Szczecina Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie