Jan z La Rochelle (również Johannes de Rupella) (ur. po 1190, zm. 8 lutego 1245 w Paryżu) – filozof, teolog.
Wykształcenie i kariera naukowa Ok. 1230–1231 wstąpił do zakonu franciszkanów. Wiedzę zdobywał na Uniwersytecie Paryskim (najpierw – magister artium, a później – teologii – 1236). Jego mistrzem był Aleksander z Hales. Od 1238 Jan był jego następcą na katedrze teologii.
W 1239 był w gronie osób, które opowiedziały się za usunięciem generała franciszkanów – Eliasza Bonbarone ze sprawowanej funkcji.
W 1245 był kaznodzieją na soborze lyońskim I (określony mianem: maximus praedicator)J. Wolny, Jan z La Rochelle, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 7, Lublin 1997, kol. 915-916. .
Poglądy i dorobekZ. Kuksewicz, Zarys filozofii średniowiecznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973, s. 248-249, 290, 351-352. Jego stanowisko filozoficzne jest określane mianem woluntaryzmu psychologicznegoM. Koszkało, Woluntaryzm i intelektualizm w etyce Jana Dunsa Szkota, Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria”, 21, 2012, nr 3 (83), s. 447..
W swojej twórczości łączył filozofię z teologią, tworząc kompilacje, ale pisane przystępnym, zwięzłym językiem. Nawiązywał do augustynizmu oraz arystotelizmu. Przyczynił się do recepcji tego ostatniego kierunku filozoficznegoJ. Wolny, Jan z La Rochelle, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 7, Lublin 1997, kol. 915. . Widoczne są również silne wpływy filozofii arabskiej, zwłaszcza dokonania AwicennyD. Radziszewska-Szczepaniak, Jan z La rochelle, [w:] Powszechna Encyklopedia Filozofii, t. 5, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, Lublin 2004, s. 226. J. Grzeszczak, Awicenna wobec nieśmiertelności, preegzystencji i wędrówki dusz. Analiza De Anima, V, 3-4, „Osoba i Dusza. Filozofia Chrześcijańska”, 2010, 7, s. 84.. Duszę definiował (pod wpływem tego ostatniego) jako prostą substancję, która jest zdolna do ożywiania ciała i wykonywania w nim różnych operacji. W przypadku sfery umysłowej duszy - jako jej władze traktował intelekt możnościowy i czynny (to wpływ Arystotelesa). Wspomniany intelekt czynny był dla niego światłem Boga obecnym w duszy (echa poglądów Augustyna)Z. Kuksewicz, Zarys filozofii średniowiecznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973, s. 351..
Na początku l. 40 XIII w. współtworzył komentarz do reguły franciszkańskiej.
Silnie wpłynął na poglądy BonawenturyA. Horowski, Ubóstwo według św. Bonawentury w Postylli do Ewangelii św. Łukasza, „Polonia Sacra”, 20, 2016, nr 1 (42), passim..
Wybrane prace De arte praedicandi De cognitione animae separate De immortalitate animae sensibilis Summa de articulis fidei Summa de decem praeceptis Summa de virtutibus Summa de vitiis et peccatis
Przypisy
Bibliografia D. Radziszewska-Szczepaniak, Jan z La rochelle, [w:] Powszechna Encyklopedia Filozofii, t. 5, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, Lublin 2004, s. 226-227. J. Wolny, Jan z La Rochelle, [w:] Encyklopedia Katolicka, t. 7, Lublin 1997, kol. 915-916.
Linki zewnętrzne M. Zembrzuski, Odróżnienie w duszy quo est et id quod est w Summa de anima Jana z La Rochelle, www.katedra.uksw.edu.pl [dostęp: 21 VIII 2017 r.]
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego Kategoria:Filozofowie XIII wieku Kategoria:Francuscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1245 Kategoria:Francuscy scholastycy