Fiodor Trofimowicz Djaczenko (ros. Фёдор Трофимович Дьяченко, ur. we wsi Bietiagi w obwodzie połtawskim, zm. 8 sierpnia 1995 w Petersburgu) – radziecki wojskowy, major, snajper, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Do 1934 skończył 9 klas szkoły, pracował w kołchozie, później jako tynkarz na budowach Kaukazu i w Norylsku, od 1942 służył w Armii Czerwonej. Od 1942 brał udział w wojnie z Niemcami, walczył na Froncie Leningradzkim, do lutego 1944 jako snajper 187 pułku piechoty 72 Dywizji Piechoty 42 Armii Frontu Leningradzkiego w stopniu starszego sierżanta zastrzelił 425 wrogów, za co otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. W 1946 ukończył kursy wojskowo-polityczne, a w 1949 szkołę wojskowo-polityczną, w 1962 został przeniesiony do rezerwy w stopniu majora. Pracował jako starszy inżynier w fabryce.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (22 stycznia 1944Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 21 февраля 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 29 февраля (№ 12 (272)). — С. 2) Order Lenina (21 lutego 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy I medale.
Przypisy
Bibliografia Дьяченко Фёдор Трофимович (ros.)
Kategoria:Majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1995