Anzelm z Besate (inaczej: Anzelm Perypatetyk; ur. ok. 1000, zm. ok. 1070) – filozof średniowieczny.
Nauki pobierał u Dragona z Parmy. Po opuszczeniu Włoch podróżował po Francji i osiadł w Niemczech na dworze Henryka III. Ok. 1050 napisał dzieło Rhetorimachia. Nauczał retoryki.
W orbicie jego zainteresowań leżała umiejętność prowadzenia polemik. Analizował także argumenty sprzeczne. Traktował logikę jako dyscyplinę niezależną, stąd jest uznawany za przedstawiciela racjonalizmu w podejściu do teologiiZ. Kuksewicz, Zarys filozofii średniowiecznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973, s. 138..
Fundament jego poglądów stanowiły dokonania logiczne Arystotelesa. Anzelm uważał, że prawdy wiary można wyjaśnić rozumowoA. Ganowicz-Bączyk, Średniowieczne źródła antropocentryzmu, „Studia Ecologiae et Bioethicae”, 2011, 3, s. 26..
Przypisy
Bibliografia
P. Gondek, Dysputa scholastyczna jako przykład sporu naukowego, „Forum Artis Rhetoricae”, 2014, nr 3 (38), s. 10, przypis nr 6.
Kategoria:Urodzeni w 1000 Kategoria:Filozofowie średniowiecza Kategoria:Zmarli w 1070