Zbigniew Perzanowski (ur. 25 października 1922 w Krakowie, zm. 3 lutego 1999) – polski historyk, archiwista, wydawca źródeł.

Życiorys Uczęszczał do Gimnazjum i Liceum im. Nowodworskiego w Krakowie. Po zajęciu Krakowa przez Niemców i zamknięciu Nowodworka kontynuował edukację w szkole handlowej. Uczestniczył też w tajnych kompletach, w 1943 zdał maturę i rozpoczął studia prawnicze na tajnym Uniwersytecie. Po wojnie kontynuował studia prawnicze przez pewien czas, a następnie podjął studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i ukończył je w 1949 pod kierunkiem Władysława Semkowicza (ten zmarł na kilka miesięcy przed obroną Perzanowskiego). W tym samym roku został młodszym asystentem przy Katedrze NPH UJ.

W 1961 został doktorem nauk humanistycznych. W latach 1960–1978 prowadził zajęcia z nauk pomocniczych historii w WSP w Krakowie. Habilitował się w 1968. Od 1970 kierownik Zakładu Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki UJ. W 1981 mianowany został profesorem zwyczajnym. Dyrektor Archiwum Państwowego w Krakowie w latach 1981-1991. Był członkiem rady redakcyjnej "Rocznika Historyczno-Archiwalnego". Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera S, rząd wschodni). mały|Grób prof. Zbigniewa Perzanowskiego na cmentarzu Rakowickim Wybrane publikacje Bielsko-Biała : zarys dziejów rozwoju przestrzennego miasta, Kraków 1958. Opactwo benedyktyńskie w Lubiniu : studia nad fundacją i rozwojem uposażenia w średniowieczu, Wrocław 1978 Średniowieczne dokumenty małopolskiej wsi Popowice, Warszawa 1985 Ze studiów nad arengą dokumentów Kazimierza Wielkiego, Warszawa 1992

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy wydawcy wydawnictw źródłowych