10 Dywizja Polowa Luftwaffe (niem. 10 Luftwaffe Feld Division) – utworzona na terenie Niemiec w październiku 1942 z . W listopadzie 1943 została przemianowana (podobnie jak wszystkie dywizje polowe Luftwaffe) na i przydzielona do wojsk lądowych.
Formowanie i walki W styczniu 1943 10. Dywizja została przydzielona do 18 Armii działającej w ramach Grupy Armii Północ i brała udział w walkach pod Leningradem i Oranienbaumem. W styczniu 1944 została rozbita podczas radzieckiej ofensywy leningradzko-nowogrodzkiej i jej resztki wycofały się do Narwy. 3 lutego dywizję rozwiązano, a jej pozostałości zostały wchłonięte przez inne oddziały m.in. 170 Dywizję Piechoty.
Skład bojowy dywizji (1944) 19 polowy pułk strzelców (L) (Jäger-Regiment 19 (L)) 20 polowy pułk strzelców (L) (Jäger-Regiment 20 (L)) 10 polowy pułk artylerii (L) (Artillerie-Regiment 10 (L)) 10 polowa kompania fizylierów (L) 10 batalion przeciwpancerny (L) 10 polowa kompania inżynieryjna (L) 10 polowa kompania łączności (L) 10 polowe dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe (L)
Dowódcy dywizji Generalmajor Walter Wadehn (od 25 września 1942) Generalmajor Hermann von Wedel (od 5 listopada 1943)
Bibliografia
Leksykon Wehrmachtu
Kategoria:Dywizje polowe Luftwaffe Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1942 Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1944