Pacyficzka aksamitna (Pomarea pomarea) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny monarek (Monarchidae). Zamieszkiwał endemicznie wyspę Maupiti (Polinezja Francuska). Jedyny okaz pozyskano w 1823, prawdopodobnie wymarł wkrótce potem, gdyż nie był już więcej odnotowany.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisali René Lesson i Prosper Garnot w 1828 w raporcie z podróży korwety La Coquille z lat 1822–1825. Zawierał on tylko tablicę barwną oznaczoną numerem 17. Autorzy nowemu gatunkowi nadali nazwę Muscicapa pomarea; obecnie (2017) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza pacyficzkę aksamitną w rodzaju Pomarea; do 2004 uchodziła ona za podgatunek pacyficzki czarnej (P. nigra). Holotyp pozyskano na Maupiti (należy do Polinezji Francuskiej) w 1823, odłowił go Blosseville. Opis Lessona ukazał się również w 1828 w jego Manuel d’ornithologie. Kolejny opis zamieścił Garnot w innej części raportu z podróży korwety; tam nadał temu ptakowi nazwę Muscicapa Maupitiensis. Nie zachował się żaden okaz muzealny.
Morfologia Długość ciała według Lessona miała wynosić 6 cali i kilka linii (cal francuski, pounce liczył 2,7 cm; linia to jedna dwunasta cala francuskiego, czyli około 2,25 mm). Zakładając, że kilka = 5, długość ciała wynosiła więc około 17,5 cm. Lesson podał także długość dzioba: 10 linii (ok. 22,5 mm) i ogona: 3 cale francuskie (około 8 cm).
Samiec był jednolicie czarny, połyskliwy. Dziób, nogi i stopy czarne. Występowała również inna odmiana barwna, w której połyskliwe i czarne były głowa, szyja i górna część piersi, zaś pozostałe partie upierzenia były białe, z wyjątkiem brązowej plamy na pokrywach skrzydłowych. Samica z wierzchu była kasztanowobrązowa, od spodu ciała. Kuper i niższa część grzbietu czarne. Pokrywy skrzydłowe i lotki II rzędu czarne. Lotki I rzędu brązowe z czarniawymi końcówkami. Sterówki brązowe.
Zasięg, ekologia Gatunek znany wyłącznie z wyspy Maupiti, liczącej zaledwie 12 km², z maksymalną wysokością nad poziomem morza 372 m. Pokrywały ją wilgotne lasy zdominowane przez ketmie (Hibiscus) i figowce (Ficus). Choć autorzy Extinct Birds (2010) wspominają, że o zwyczajach tych ptaków nic nie wiadomo, to w 1828 Garnot odnotował, że ptaki te przebywają na chlebowcach właściwych (Artocarpus altilis), śliwcach słodkich (Spondias dulcis) oraz uganiają się za owadami.
Status IUCN uznaje pacyficzkę aksamitną za gatunek wymarły (EX, Extinct). Gatunek znany wyłącznie z holotypu pozyskanego w 1823, później nie był już odnotowywany. Przyczyny wymarcia nie są jasne. W XIX wieku wyspa była zalesiona, w 2001 pozostało już tylko około 1% powierzchni lasu (według innego źródła z 2002 – 9%).
Przypisy
Kategoria:Monarki Kategoria:Wymarłe ptaki Oceanii Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Wymarłe wróblowe Kategoria:Taksony opisane przez Renégo Lessona Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1828 roku