Oman ma bardzo długą (ok. 2900 km) linię brzegową oraz współdzieli z Iranem wody cieśniny Ormuz, jednej z najbardziej strategicznych dróg wodnych świata – przez którą przechodzi znaczna część ropy naftowej eksportowanej przez państwa Zatoki Perskiej. Zadaniem Królewskiej Marynarki Wojennej Omanu (arab. البحرية السلطانية العمانية) są: obrona wybrzeża, ochrona omańskiej strefy ekonomicznej (w szczególności łowisk ryb) i zapobieżenie próbom przerwania transportu przez cieśninę Ormuz. Marynarka omańska jest stosunkowo dobrze wyposażona i wyszkolona, ma znaczny potencjał bojowy, aczkolwiek nie jest w stanie samodzielnie pokonać najsilniejszych flot w regionie jak np. irańskiej. Może jednak liczyć na wsparcie Royal Navy i United States Navy, z którymi utrzymuje bliskie kontakty i często uczestniczy we wspólnych ćwiczeniach.

Historia Oman ma długą tradycję morską, lecz w latach 60. XX wieku jego siły morskie zredukowane były do niewielkiej liczby pomocniczych jednostek typu dau, prowadzących przybrzeżne patrole antyprzemytnicze. W 1970 roku Królewska Marynarka Wojenna została oficjalnie powołana do życia, jako jeden z głównych rodzajów sił zbrojnych Omanu. Pierwszą jednostką zbudowaną dla floty był „Al Said”, przewidziany jako jacht królewski, ale wykorzystywany w czasie konfliktu w Zufarze.

W latach 70. nastąpiła szybka budowa floty: w 1973 roku pozyskano trzy szybkie okręty patrolowe („Al Bushra”, „Al Mansur” i „Al Najah”) oraz przeniesiono główną bazę floty do Chaur al-Mukalla w Maskacie. Dwa lata później do służby weszły dwa trałowce, przebudowane na patrolowce; kolejnymi jednostkami były trzy okręty desantowe („Sulhafat Al Bahr”, „Al Sansool” i „Al Doghs”). Pod koniec dekady, w 1978 roku w Sur zostało otworzone centrum treningowe marynarki. Początkowo kadra oficerska składała się głównie z Brytyjczyków, a podoficerska – z Pakistańczyków, ale dzięki rozwojowi szkolenia morskiego, w latach 80. ograniczano obcy personel do specjalizacji technicznych.

W następnych dekadach marynarka szybko się rozwijała. Personel zwiększył się z 2000 w latach 80. do 3200 w 1992 i 4200 w 1995 roku. Oprócz bazy w Maskacie, stworzono kolejne: na wyspie Al-Ghanam, w Mina Rajsut koło Salali, Wuzam Alwa i Chasab; główną bazą, zbudowaną w latach 1977–1988, stała się Al-Masna’a al-Wuzam.

W latach 80. podstawową siłą uderzeniową były cztery szybkie jednostki rakietowe typu Dhofar, zbudowane w Wielkiej Brytanii przez Vosper Thornycroft, wypierające ok. 400 ton, uzbrojone w armatę OTO Melara 76 mm, podwójne działo Breda kal. 40 mm i 6–8 pocisków rakietowych MM-40 Exocet. W latach 1996–1997 dołączyły do nich dwie pełnomorskie korwety typu Qahir, także produkcji Vosper Thornycroft. Były to odpowiednio „Qahir Al Amwaj” i „Al Mua’zzar”, o wyporności pełnej ok. 1500 ton, przenoszące oprócz pocisków Exocet także rakiety bliskiej obrony przeciwlotniczej Crotale i mające możliwość przyjęcia na pokład helikoptera. Ze względu na koszty remontu zrezygnowano natomiast z leasingu fregaty „Oliver Hazard Perry”.

W latach 90. większość personelu floty składała się z Omańczyków, aczkolwiek marynarka wciąż była uzależniona od brytyjskich specjalistów ds. technicznych. Oprócz współpracy z Brytyjczykami, Oman zawarł też porozumienia o współpracy z Francją w 1989 roku i w następnych latach zamówił tam serię trzech szybkich, 450-tonowych patrolowców (pierwsze, „Al-Bushra” i „Al-Mansour”, dostarczono w 1995 roku), które miały zastąpić używane dotąd cztery przybrzeżne patrolowce typu Al Wafji. Dwa z tych ostatnich, dostarczonych z końcem lat 70. przez stocznię Brooke Marine, przenosiły pociski Exocet.

W pierwszej dekadzie XXI w. Oman nie zakupił większych jednostek, złożył jednak zamówienia, które poskutkowały dostarczeniem w latach 2013–2014 dużych korwet typu Khareef, zbudowanych w Wielkiej Brytanii, oraz czterech pełnomorskich okrętów patrolowych, zbudowanych w Singapurze w latach 2014–2016. W tym ostatnim roku do marynarki Omanu dołączyły też dwa szybkie katamarany transportowe.

Okręty Numer taktycznyNazwaTypStocznia, kraj pochodzeniaKlasaWypornośćWejście do służbyWyposażenieUwagi, grafika KorwetyQ40Al Shamikh (Asz-Szamich)Khareef (Charif)BAE Systemskorweta2660 ton20131 × 76 mm plot., 2 × 30 mm, 8 MM-40 Exocet, 12 VLS MBDA MICA200pxQ41Al Rahmani (Ar-Rahmani)Khareef (Charif)BAE Systemskorweta2660 ton20141 × 76 mm plot., 2 × 30 mm, 8 MM-40 Exocet, 12 VLS MBDA MICA 200pxQ42Al Rasikh (Ar-Rasich)Khareef (Charif)BAE Systemskorweta2660 ton20141 × 76 mm plot., 2 × 30 mm, 8 MM-40 Exocet, 12 VLS MBDA MICA 200pxQ31Qahir Al Amwaj (Kahir al-Amwadż)Qahir (Kahir)Vosper Thornycroftkorweta1185 ton19961 × 76 mm plot., 2 × 20 mm, 8 MM-40 Exocet, 1 × 8 Crotale plot., 6 × 324 mm wtQ32Al Mua’zzar (Al-Mu’azzar)Qahir (Kahir)Vosper Thornycroftkorweta1185 ton19961 × 76 mm plot., 2 × 20 mm, 8 MM-40 Exocet, 1 × 8 Crotale plot., 6 × 324 mm wt Okręty patroloweQ30Al Mubrukah (Al-Mabruka)Brooke Marineokręt patrolowy785 ton19711 × 40 mm, 2 × 20 mm, lądowisko dla helikopteraDawny jacht królewski, przebudowany na okręt szkolnyB10Dhofar (Zufar) Dhofar (Zufar)Vosper Thornycroftmały okręt rakietowy390 ton 19821 × 76 mm plot., 2 × 40 mm, 2 × 20 mm, 8 MM-40 ExocetB11Al Sharquiyah (Asz-Szarkijja) Dhofar (Zufar)Vosper Thornycroftmały okręt rakietowy390 ton 19831 × 76 mm plot., 2 × 40 mm, 2 × 20 mm, 8 MM-40 ExocetB12Al Bat’nah (Al-Batina) Dhofar (Zufar)Vosper Thornycroftmały okręt rakietowy390 ton19841 × 76 mm plot., 2 × 40 mm, 2 × 20 mm, 8 MM-40 ExocetB14Mussandam (Musandam) Dhofar (Zufar)Vosper Thornycroftmały okręt rakietowy390 ton 19891 × 76 mm plot., 2 × 40 mm, 2 × 20 mm, 8 MM-40 ExocetZ1Al Bushra (Al-Buszra)Al Bushra (Al-Buszra)Francjapatrolowiec450 ton 19951 × 76 mm plot., 2 × 20 mmZ2Al Mansoor (Al-Mansur)Al Bushra (Al-Buszra)Francjapatrolowiec450 ton 19951 × 76 mm plot., 2 × 20 mmZ3Al Najah (An-Nadżah)Al Bushra (Al-Buszra)Francjapatrolowiec450 ton 19961 × 76 mm plot., 2 × 20 mmZ20Al-Seeb (As-Sib)Al-Ofouq (Ufuk), Singapurokręt patrolowy1100 ton20151 × 76 mm plot., 2 × 30 mm200pxZ21Al-Shinas (Szinas)Al-Ofouq (Ufuk)ST Marineokręt patrolowy1100 ton1 × 76 mm plot., 2 × 30 mmDuże okręty patrolowe do ochrony strefy ekonomicznej, oparte na powiększonym projekcie singapurskich patrolowców typu FearlessZ22Sadh (Sadh)Al-Ofouq (Ufuk)ST Marineokręt patrolowy1100 ton1 × 76 mm plot., 2 × 30 mmZ23Khassab (Chasab)Al-Ofouq (Ufuk)ST Marineokręt patrolowy1100 ton20161 × 76 mm plot., 2 × 30 mm Okręty desantoweL3Fulk al Salamah (Fulk as-Salama)okręt desantowy10 864 ton1987Wielozadaniowy okręt desantowy i logistyczny, mogący pomieścić 270 żołnierzy. Przydzielony do jednostki morskiej Gwardii KrólewskiejL2Nasr al Bahr (Nasr al-Bahr)Brooke Marineokręt desantowy 2500 ton pełna 19854 × 40 mm plot., 2 × 20 mm, 2 × 12,7 mm km Okręt desantowy z pokładem dla śmigłowca, możliwy przewóz 7 czołgów lub 400 t zaopatrzenia, 240 żołnierzy Jednostki pomocniczeA2Al SultanaConoship, Holandia 1380 ton1975S11Al Mubshir (Al-Mubaszszir)Al Mubshir (Al-Mubaszszir)Austalszybki okręt transportowy 325 ton2016Szybki (ponad 35 węzłów) katamaran mogący przewieźć 260 żołnierzyS12Al Naasir (An-Nasir)Al Mubshir (Al-Mubaszszir)Austalszybki okręt transportowy325 ton2016

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Wojsko omańskie Kategoria:Marynarki wojenne Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1970