thumb|240px|Wasilij Rieszetnikow na fotografii z 2016 roku Wasilij Wasiljewicz Rieszetnikow (ros. Василий Васильевич Решетников; ur. 23 grudnia 1919 w Jekaterynosławiu, zm. 20 marca 2023 w Moskwie) – radziecki lotnik i dowódca wojskowy, generał pułkownik lotnictwa, zastępca głównodowodzącego Wojskowymi Siłami Powietrznymi ZSRR (1980–1986), Bohater Związku Radzieckiego (1943).

Życiorys Urodził się w rodzinie rosyjskiej. Do 1935 skończył 8 klas szkoły, potem uczył się na rabfaku (fakultecie robotniczym), jednocześnie pracował w redakcji młodzieżowej gazety w Dniepropetrowsku.

Od maja 1936 służył w Armii Czerwonej. W grudniu 1938 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Woroszyłowgradzie, był lotnikiem pułku bombowców w Orle i lotnikiem-instruktorem pułku rezerwowego w Woroneżu, a od sierpnia do grudnia 1941 dowódcą klucza 7 zapasowego pułku lotniczego w Woroneżu.

Od grudnia 1941 do maja 1943 jako dowódca klucza 751 pułku/8 gwardyjskiego pułku dalekiego zasięgu, uczestniczył w wojnie z Niemcami. W 1942 roku został zestrzelony po niemieckiej stronie frontu, w rejonie rzeki Łować. Linię frontu przekroczył z pomocą radzieckich partyzantów. Od maja 1943 do grudnia 1944 służył jako dowódca eskadry i zastępca dowódcy 19 gwardyjskiego pułku lotniczego dalekiego zasięgu, a od grudnia 1944 zastępca dowódcy 19 gwardyjskiego pułku lotniczego dalekiego zasięgu. Brał udział w bitwie pod Moskwą, pod Stalingradem, operacji wielkołuckiej, bitwie na łuku kurskim, operacji orłowskiej, czernihowsko-prypeckiej, smoleńsko-rosławskiej, leningradzko-nowogrodzkiej, krymskiej, mińskiej, budapeszteńskiej i królewieckiej. Łącznie w czasie wojny wykonał 307 lotów bojowych na bombowcu Ił-4, w ramach nalotów na ważne cele na głębokich tyłach wroga.

Po wojnie do października 1945 był zastępcą dowódcy pułku bombowego, w 1946 skończył kursy przy Akademii Wojskowo-Powietrznej w Monino, od maja do października 1946 był zastępcą dowódcy, a od października 1946 do grudnia 1948 dowódcą 183 gwardyjskiego bombowego pułku lotniczego w Uzynie, w latach 1949–1951 zastępcą dowódcy, a od stycznia 1951 do grudnia 1954 dowódcą 185 gwardyjskiego pułku bombowego w Połtawie.

W 1956 ukończył Wyższą Akademię Wojskową i został zastępcą dowódcy, a od grudnia 1957 do grudnia 1960 był dowódcą 106 Ciężkiej Lotniczej Dywizji Bombowej w Uzyniu, w latach 1960–1961 zastępcą dowódcy, zaś od czerwca 1961 do września 1968 dowódcą 2 Samodzielnego Ciężkiego Bombowego Pułku Lotniczego w Winnicy. Od września 1968 do stycznia 1969 był zastępcą dowódcy, a od stycznia 1969 do listopada 1980 dowódcą Lotnictwa Dalekiego Zasięgu ZSRR, następnie 1980–1986 zastępcą głównodowodzącego Siłami Powietrznymi ZSRR, w październiku 1986 zakończył służbę wojskową.

W latach 1966–1971 był członkiem Komisji Rewizyjnej KP(b)U, a od 1963 do 1971 deputowanym do Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR 6 i 7 kadencji.

Jako weteran opisał okres swojej służby w jednostkach ADD i 18 Armii Lotniczej. W języku polskim jego wspomnienia zostały wydane w 2009 roku w publikacji o tytule: Od Barbarossy do Berlina. Radziecki pilot bombowca przeciw Luftwaffe.

Awanse młodszy porucznik (12 grudnia 1938) porucznik (13 kwietnia 1942) kapitan (10 marca 1943) major (28 lutego 1944) podpułkownik (6 kwietnia 1945) pułkownik (3 października 1953) generał major lotnictwa (25 maja 1959) generał porucznik lotnictwa (13 kwietnia 1964) generał pułkownik lotnictwa (29 kwietnia 1970)

Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 lipca 1943) Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy (22 grudnia 1999) Order Lenina (trzykrotnie – 31 grudnia 1942, 27 lipca 1943 i 22 lutego 1955) Order Rewolucji Październikowej (8 stycznia 1980) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie – 28 kwietnia 1944, 30 grudnia 1956 i 22 lutego 1968) Order Aleksandra Newskiego (6 kwietnia 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie – 29 marca 1942 i 19 listopada 1951) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (30 kwietnia 1975) Order Honoru (12 kwietnia 2010) Medal „Za zasługi bojowe” (5 listopada 1946) Order 9 września 1944 III klasy z Mieczami (Bułgaria, 14 września 1974) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (Polska, 6 października 1973) Order Za Zasługi Bojowe (Mongolia) I inne.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Radzieccy generałowie pułkownicy lotnictwa Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Medalem Żukowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Honoru (Federacja Rosyjska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Odznaczeni Orderem 9 września 1944 Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Rosyjscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Rosyjscy stulatkowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Dnieprze Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2023