Ernie Henry, właśc. Ernest Albert Henry (ur. 3 września 1926 w Nowym Jorku, zm. 29 grudnia 1957 tamże) – amerykański saksofonista jazzowy. W grze na instrumencie odznaczał się własnym brzmieniem, choć jego styl pozostawał pod silnym wpływem Charliego Parkera. W latach 1956 i 1957 nagrał trzy albumy dla wytwórni Riverside. Zmarł w wieku 31 lat wskutek przedawkowania heroiny.
Wybrana dyskografia Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
Jako lider Presenting Ernie Henry (Riverside, 1956) Seven Standards and a Blues (Riverside, 1957) Last Chorus (Riverside, 1956-1957)
Jako sideman Kenny Dorham: 2 Horns/2 Rhythm (Riverside, 1957) Matthew Gee: Jazz by Gee (Riverside, 1956) Dizzy Gillespie: The Complete RCA Victor Recordings (Bluebird, 1937-1949) Dizzy in Greece (Verve, 1957) Birks' Works (Verve, 1957) Dizzy Gillespie at Newport (Verve, 1957) Thelonious Monk: Brilliant Corners (Riverside, 1957)
Przypisy
Bibliografia >Richard Cook, Brian Morton, The Penguin Guide to Jazz Recordings, Penguin 2008, . >The Rough Guide to Jazz (Second Edition), ed. by Ian Carr, Digby Fairweather, Brian Priestley, Rough Guides 2000, .
Linki zewnętrzne Ernie Henry w AllMusic Ernie Henry w Discogs Ernie Henry w Jazz Discography Project Ernie Henry w Jazz Music Archives Ernie Henry w Rate Your Music
Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 1957 Kategoria:Zmarli z powodu narkotyków Kategoria:Amerykańscy saksofoniści jazzowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku