Éloi Leclerc OFM, właśc. Henri Leclerc (ur. 24 czerwca 1921 w Landerneau, zm. 13 maja 2016 w Saint-Servan) – francuski ksiądz katolicki, franciszkanin, pisarz, autor dzieł o tematyce religijnej, głównie dotyczących osoby św. Franciszka z Asyżu.
Życiorys Urodził się 24 czerwca 1921 w Landerneau jako syn wojskowego, a później nauczyciela licealnego, Eugène’a Leclerca, pochodzącego z Franche-Comté, i Marie Kerouanton. Był jednym z ich jedenaściorga dzieci. Odebrał wychowanie głęboko katolickie, mimo że rodzina miała korzenie protestanckie, a jeden z przodków był wydawcą BibliiLeclerc jest nazwiskiem rodziny protestanckiej, pochodzącej z Franche-Comté; jej drzewo genealogiczne sięga XVI wieku. Należał do niej Jean Leclerc, który wydał Biblię. Źródło: wywiad z Michel-Édouardem Leclerkiem, przeprowadzony przez Olivię Gesbert, w programie À voix nue wyemitowanym na kanale France Culture 25 marca 2014 roku (długość: 1 min. 15 s).. Henri Leclerc odbył naukę na poziomie średnim w szkole franciszkańskiej w Fontenay-sous-Bois. W 1939 wstąpił do nowicjatu franciszkanów w Amiens, gdzie przyjął imię Éloi (Eliasz). Następnie studiował filozofię w Carrières-sous-Poissy. Pierwsze śluby zakonne złożył w grudniu 1940 w Quimper.
Wysłany we wrześniu 1943 do Niemiec na roboty przymusowe w ramach Service du travail obligatoire, pracował jako konserwator na dworcu kolejowym w Kolonii. W lipcu 1944 Gestapo zatrzymało go wraz z 60 innymi seminarzystami, księżmi i zakonnikami pod zarzutem propagandy antynazistowskiej. Internowany w więzieniu w Brauweiler, przez dwa miesiące był poddawany nieustannym przesłuchaniom. Następnie został wysłany do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie. W kwietniu 1945, w obliczu zbliżania się wojsk alianckich, obóz ewakuowano. Po zagnaniu więźniów pieszo na dworzec w Weimarze przewieziono ich pociągiem towarowym do Dachau (KL), przy czym przejazd trwał od 7 do 28 kwietnia 1945. Wielu z więźniów nie przetrwało warunków podróży, w czasie której stłoczeni byli po 90–100 osób w wagonie. Éloi Leclerc został uwolniony przez amerykańskich żołnierzy w następnym dniu po ich przybyciu do Dachau. Nie wspominał tych traumatycznych doświadczeń wojennych aż do roku 1999, kiedy napisał o nich w książce Le soleil se lève sur Assise.
Święcenia kapłańskie otrzymał w Poissy w lipcu 1948, po czym przez trzy lata kontynuował studia w Instytucie Katolickim w Paryżu. W 1951 roku mianowany został profesorem filozofii we franciszkańskim seminarium w Mons-en-Barœul w pobliżu Lille. Z powodu komplikacji zdrowotnych nie mógł uczestniczyć w pełni życia parafialnego i działalność pisarska stała się dla niego substytutem działalności duszpasterskiej. Pisanie rozpoczął pod koniec lat 50., koncentrując się na postaci św. Franciszka z Asyżu. Następnie nauczał filozofii w klasztorze w Metz (od 1963 roku), a do roku 1983 w szkole franciszkańskiej w Phalsbourgu.
Przez lata żył samotnie w pustelni Bellefontaine (Maine-et-Loire), po czym w 1998 zamieszkał u zakonnic ze zgromadzenia Petites sœurs des pauvres w Saint-Servan, gdzie zmarł 13 maja 2016.
Éloi Leclerc był bratem Édouarda Leclerca, który założył w 1949 sieć sklepów wielkoformatowych E.Leclerc.
Twórczość Éloi Leclerc był autorem około 20 książek. Jego pisarstwo spotkało się z dużym uznaniem we Francji i wielu innych krajach. Książki Leclerca zostały przetłumaczone łącznie na kilkanaście językówWorldCat, data dostępu 16.10 2016, w tym japoński, koreański i chiński. Największe powodzenie osiągnęła jego pierwsza praca Mądrość Biedaczyny wydana w 1959. Wielokrotnie wznawiana we Francji, a także przetłumaczona na inne języki (w tym polski), stanowi trwałe odwołanie na polu duchowości chrześcijańskiej. Książka jest rodzajem powieści biograficznej mocno opartej na faktach z życia św. Franciszka, ale niepozbawionej elementów fikcji literackiej. Opowiada historię ostatnich lat życia świętego, kiedy stanął on wobec kryzysu założonego przez siebie zakonu. Autor pokazał, w jaki sposób św. Franciszek zmagał się z różnymi aspektami tej sytuacji i w jaki sposób zwycięsko z nich wyszedł, stając się wzorem chrześcijańskiej postawy.
Lista dzieł Poniższa lista obejmuje ważniejsze dzieła tego autora w ujęciu chronologicznym wraz z wydaniami polskimi.
Sagesse d’un pauvre, Paryż, Éditions Franciscaines, 1959 (wyd. polskie: Mądrość Biedaczyny, Wrocław, 1999, Wydawnictwo Haleeis, tłum. Mariusz Karandysz) Exil et tendresse, Paryż, Éditions Franciscaines, 1962 Le „Cantique des créatures” ou les Symboles de l’union, une analyse de saint François d’Assise, Paryż, Fayard, 1970 Le chant des sources, Paryż, Éditions Franciscaines, 1976 (wyd. polskie: Pieśń źródeł, 2013, Wydawnictwo OO. Bernardynów Calvarianum, tłum. Wacław Michalczyk OFM) Matthias Grünewald: la nuit est ma lumiére, Paryż, Desclée de Brouwer, 1984 Le royaume caché, Paryż, Desclée de Brouwer, 1987 (wyd. polskie: Ukryte królestwo, Poznań, 2004, W drodze, tłum. Beata Stefaniak) „Le Cantique des créatures”: une lecture de saint François d’Assise, Paryż, Desclée de Brouwer, 1988 Dieu plus grand, 1990 Dieu plus grand.Paris, Desclée de Brouwer, 1990 Rencontre d’immensités: une lecture de Pascal, Paryż, Desclée de Brouwer, 1993 Un maître à prier: François d’Assise, Paryż, Éditions Franciscaines, 1996 Chemin de contemplation, Paryż, Desclée de Brouwer, 1997 Le Maître du désir: une lecture de l’Évangile de Jean, Paryż, Desclée de Brouwer, 1997 François d’Assise: le retour à l’Évangile, Paryż, Desclée de Brouwer, 1998 (wyd. polskie: Franciszek z Asyżu – powrót do Ewangelii, 2013, Wydawnictwo OO. Bernardynów Calvarianum, tłum. Wacław Michalczyk OFM, Stanisław Nowakowski OFM) Le soleil se lève sur Assise, Paryż, Desclée de Brouwer, 1999 (wyd. polskie: Nad Asyżem wstaje słońce, 2000, Wydawnictwo Księży Marianów, tłum. Aleksandra Frej) Instruments de paix: documents franciscains sur la Justice, la Paix et la Sauvegarde de la Création, Paryż, Éditions Franciscaines, 2000 Jeanne Jugan: Le désert et la rose, Paryż, Desclée de Brouwer, 2000 Chagall, un vitrail pour la paix, Paryż, Mame, 2001 Pâques en Galilée ou la rencontre du Christ Pascal, Paryż, Desclée de Brouwer, 2003 Giotto: François, l’humilité radieuse, Paryż, Ars Latina Editions, 2006 Le Père immense: une lecture de la „Lettre de saint Paul aux Éphésiens”, Paryż, Desclée de Brouwer, 2006 Saint François d’Assise: l’homme fraternal, Paryż, Desclée de Brouwer, 2006 Le Royaume révélé aux petits, Paryż, Desclée de Brouwer, 2009 Sainte Jeanne Jugan: tendresse de Dieu pour la Terre, Paryż, Desclée de Brouwer, 2009 Le peuple de Dieu dans la nuit, Paryż, Éditions Franciscaines, 2012 François: l’homme fraternal, Paryż, Éditions Franciscaines, 2013 Saint François d’Assise: de la croix à la gloire, Paryż, Éditions Franciscaines, 2013
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2016 Kategoria:Francuscy pisarze katoliccy Kategoria:Francuscy duchowni katoliccy Kategoria:Francuscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald