thumb|Znaki chromatyczne w gamie D-dur thumb|150px|Diagram akordu D-dur dla gitary D-dur – majorowa skala muzyczna, której toniką jest dźwięk d. Jej dźwięki to: d, e, fis, g, a, h, cis. Tonacja D-dur zawiera dwa krzyżyki.
Gama D-dur zapisana za pomocąprzygodnych znaków chromatycznychGama D-dur zapisana za pomocąznaków przykluczowych
Równoległą tonacją molową/minorową jest h-moll, jednoimienną molową – d-moll.
D-dur to również akord, zbudowany z pierwszego (d), trzeciego (fis) i piątego (a) stopnia gamy D-dur.
Akord D-dur
Znane dzieła w tonacji D-dur: Johann Sebastian Bach – Magnificat BWV 243 (wersja pierwotna skomponowana w tonacji Es-dur, oznaczana w katalogu W. Schmiedera jako BWV 243a, została później transponowana przez Bacha do obecnej tonacji) Ludwig van Beethoven – II Symfonia, Missa Solemnis, Koncert skrzypcowy, trio fortepianowe Geistertrio, XV Sonata fortepianowa Pastoralna Johannes Brahms – II Symfonia, Koncert skrzypcowy Piotr Czajkowski – Koncert skrzypcowy Wolfgang Amadeus Mozart – XXXVIII symfonia (KV 504) Praska Siergiej Prokofjew – Symfonia Klasyczna Carl Stamitz – Koncert altówkowy Johann Pachelbel – Kanon Johan Joachim Agrell – Symfonia op.1, nr 1
Zobacz też
pokrewieństwo tonacji skala durowa znaki przykluczowe
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gamy muzyczne