Chlorotiazyd () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, pochodna benzotiadiazyny, tiazydowy lek moczopędny, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz obrzęków, blokujący symporter sodowo-chlorowy w kanaliku dystalnym.
Mechanizm działania Chlorotiazyd blokuje symporter sodowo-chlorowy w kanaliku dystalnym nefronu. Efektem jest hamowanie zwrotnego wchłaniania sodu, co powoduje zwiększone wydalanie sodu, chloru, wody, jonów wodorowych, potasowych i magnezowych oraz zmniejszone wydalanie jonów wapniowych.
Zastosowanie nadciśnienie tętnicze obrzęki spowodowane przez niewydolność serca, marskość wątroby oraz leczenie estrogenami lub kortykosteroidami W 2016 roku chlorotiazyd nie był dopuszczony do obrotu w Polsce.
Działania niepożądane Chlorotiazyd może powodować następujące działania niepożądane: osłabienie hipotensja hipotensja ortostatyczna zapalenie trzustki żółtaczka biegunka wymioty zapalenie ślinianki kurcze mięśniowe zaparcie podrażnienie żołądka nudności anoreksja niedokrwistość aplastyczna agranulocytoza leukopenia niedokrwistość hemolityczna anafilaksja nadwrażliwość skórna zaburzenia gospodarki wodnej fotosensytyzacja hiperglikemia cukromocz hiperurykemia zawroty głowy parestezje ból głowy niepokój śródmiąższowe zapalenie nerek niewydolność nerek rumień wielopostaciowy erytrodermia łysienie ksantopsja nieostre widzenie impotencja
Przypisy
Kategoria:ATC-C03 Kategoria:Benzenosulfonamidy Kategoria:Dihydroazyny Kategoria:Sultamy Kategoria:Tiazydy Kategoria:Związki chloroaromatyczne