h-moll – tonacja muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest dźwięk h Nazewnictwo dźwięku H jest różne w różnych krajach, co może prowadzić do nieporozumień. Częstotliwość Nazwa polskojęzyczna Nazwa angielskojęzyczna 493,883 Hz H B 466,164 Hz b Bes W polskojęzycznej Wikipedii stosowane są nazwy polskie.. Gama h-moll w odmianie naturalnej zawiera dźwięki: h, cis, d, e, fis, g, a. Równoległą gamą durową jest D-dur, jednoimienną durową – H-dur.
Nazwa h-moll oznacza także akord, zbudowany z pierwszego (h), trzeciego (d) i piątego (fis) stopnia gamy h-moll.
Odmiana harmoniczna Gama h-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):
Odmiana dorycka Gama h-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy h-moll naturalnej):
Znane dzieła oparte w tonacji h-moll Piotr Czajkowski – VI Symfonia op. 74 Patetyczna Felix Mendelssohn – uwertura Hebrydy (Grota Fingala) Nikołaj Rimski-Korsakow – solo fagotu w drugiej część Szeherezady Aleksandr Skriabin – Fantazja op. 28 Franz Schubert – pierwsza część symfonii Niedokończonej Johann Sebastian Bach – Wielka msza h-moll Fryderyk Chopin – Scherzo h-moll
Zobacz też
pokrewieństwo tonacji skala molowa znaki przykluczowe
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gamy muzyczne