Jan LachowiczW ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Jan II Lachowicz” w celu odróżnienia od innego oficera o tym samym imieniu i nazwisku. (ur. 24 sierpnia 1896 w Kłodnie Wielkim, zm. 13 sierpnia 1973 w Londynie) – żołnierz Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, pułkownik piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, w 1964 roku mianowany przez prezydenta RP na uchodźstwie generałem brygady, minister obrony narodowej w latach 1969–1972 w Rządzie RP na uchodźstwie, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Jan Lachowicz urodził się 24 sierpnia 1896 roku w Kłodnie Wielkim. Był synem Marii. Do szkół uczęszczał początkowo w Kłodnie, następnie do gimnazjum w Żółkwi. W 1912 wstąpił do drużyn skautowskich, a w lipcu 1914 został członkiem Drużyn Strzeleckich.

Po wybuchu I wojny światowej, 21 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w szeregach 3 pułku piechoty w składzie II Brygady. Przebył W 1916 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Żółkwi. W czasie walk na Wołyniu, 6/7 lipca tego roku został wzięty pod Kołkami do niewoli rosyjskiej, gdzie przebywał do 27 stycznia 1918. Będąc w niewoli pracował w POW w Kijowie. Po uwolnieniu został aresztowany przez władze austriackie i wysłany na front włoski, skąd udało mu się uciec we wrześniu 1918. W listopadzie tego roku, u kresu wojny jako student brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W latach 20. i 30. był oficerem 54 pułku piechoty w Tarnopolu, w tym w 1928 pełnił funkcję komendanta obwodowego przysposobienia wojskowego. Na majora został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 61. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1933 został sekretarzem komitetu budowy pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego Tarnopolu.

W maju 1933 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy batalionu KOP „Snów”. We wrześniu 1933 roku został przeniesiony do batalionu KOP „Wołożyn” na stanowisko dowódcy batalionu. W kwietniu 1935 roku został przeniesiony do batalionu KOP „Słobódka” na stanowisko dowódcy batalionu. Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku w korpusie oficerów piechoty.

12 kwietnia 1939 roku objął dowództwo batalionu KOP „Słobódka II”, który 1 września 1939 roku został przemianowany na III batalion 3 pułku piechoty KOP. Na czele tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej. 23 września 1939 roku we wsi Radoszyn, w gminie Hołoby (powiat kowelski), dostał się do niewoli radzieckiej. 30 września 1939 roku został przetransportowany z Kowla do Szepietówki, a w dniach 2–5 października 1939 roku do kopalni torfu w obwodzie sumskim. W dniach 1–2 listopada 1939 roku został przewieziony do obozu w Kozielsku. Od 1940 roku był osadzony w obozie NKWD w Griazowcu. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa.

We wrześniu 1941 roku został organizatorem i dowódcą 18 pułku piechoty. W kwietniu 1942 roku został przeniesiony na stanowisko dowódcy 15 pułku piechoty. W październiku 1942 roku został organizatorem i dowódcą 5 batalionu ciężkich karabinów maszynowych. Od 1 sierpnia 1943 roku do 25 sierpnia 1944 roku sprawował funkcję zastępcy dowódcy 6 Lwowskiej Brygady Piechoty. Wziął udział w kampanii włoskiej. Walczył w bitwie o Monte Cassino. W sierpniu 1944 roku objął dowództwo 2 Brygady Strzelców Karpackich i sprawował je przez kolejnych 12 miesięcy. Na pułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1944 roku w korpusie oficerów piechoty.

Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. W listopadzie 1945 roku został przeniesiony do 7 Dywizji Piechoty. Od lutego 1946 roku do maja 1947 roku był komendantem Szkoły Podchorążych Piechoty w Centrum Wyszkolenia Armii.

Był członkiem Kapituły Krzyża Orderu Wojennego Virtuti Militari, powoływany 7 marca 1960, do 7 marca 1962, ponownie od 7 marca 1964, 7 marca 1964, 7 marca 1966. Prezydent RP na uchodźstwie August Zaleski mianował go generałem brygady (11 listopada 1964 roku), ministrem obrony narodowej w rządzie Aleksandra Zawiszy (15 września 1969 roku) oraz ministrem obrony narodowej w rządzie Zygmunta Muchniewskiego (20 lipca 1970 rokuDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 2, Londyn 1 października 1970 roku, s. 9.). 14 lipca 1972 roku prezydent RP na uchodźstwie Stanisław Ostrowski zwolnił go z urzędu ministra obrony narodowej i powierzył mu sprawowanie obowiązków do czasu powołania nowego rządu, co nastąpiło cztery dni późniejDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 3, Londyn 21 lipca 1972 roku, s. 9..

15 grudnia 1954 roku został członkiem Rady RP powołanym przez prezydenta RP na uchodźstwie Augusta ZaleskiegoDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 15, Londyn 15 grudnia 1954 roku, s. 88.. 25 marca 1958 roku został członkiem II Rady RP powołanym przez prezydenta RP na uchodźstwie Augusta ZaleskiegoDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 3, Londyn 27 marca 1958 roku, s. 15.. 28 października 1968 roku prezydent RP na uchodźstwie August Zaleski powołał go na członka IV Rady RPDziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr 6, Londyn 30 października 1968 roku, s. 36.. mały|Grób Jana Lachowicza na cmentarzu komunalnym w Opolu Zmarł 13 sierpnia 1973 roku w Londynie. Jego żona zmarła rok później. Prochy zostały potajemnie przewiezione do Polski i pochowane na cmentarzu w miejscowości Smardy Górne, a po ok. 30 latach przeniesione na cmentarz komunalny w Opolu (1G/1/40).

Życie prywatne Był żonaty z Eugenią Olimpią z domu Styczyńską i miał dwoje dzieci: Annę Halinę (ur. 6 sierpnia 1923 w Tarnopolu) oraz Karola Władysława (ur. 7 grudnia 1925).

Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 94 Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 10255 Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – 3 maja 1972 Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 „za pacę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 3 maja 1960 „za zasługi położone w pracach w polskich organizacjach wojskowych”. Krzyż Walecznych czterokrotnie „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921” Krzyż Walecznych (dwukrotnie) „za czyny męstwa i odwagi wykazane w wojnie rozpoczętej 1 września 1939 roku” Złoty Krzyż Zasługi – 16 lutego 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”. Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 17626

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) jeńcy polscy obozu NKWD w Griazowcu (1940–1941) obozy NKWD dla jeńców polskich

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie I Rady Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Członkowie II Rady Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Członkowie IV Rady Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Członkowie Kapituły Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Dowódcy 2 Brygady Strzelców Karpackich Kategoria:Dowódcy batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Dowódcy batalionu KOP „Wołożyn” Kategoria:Dowódcy pułków piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Generałowie brygady mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Jeńcy w niewoli rosyjskiej podczas I wojny światowej Kategoria:Jeńcy polscy obozu NKWD w Griazowcu (1940–1941) Kategoria:Jeńcy polscy obozu NKWD w Ostaszkowie (1939–1940) Kategoria:Jeńcy polscy obozu przejściowego w Szepietówce Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie związani z Tarnopolem Kategoria:Ministrowie obrony narodowej (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (sześciokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 15 Pułku Piechoty (PSZ) Kategoria:Oficerowie 18 Pułku Piechoty (PSZ) Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Słobódka” Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Snów” Kategoria:Oficerowie dowództwa 6 Lwowskiej Brygady Piechoty Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Orlęta lwowskie (1918–1919) Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym w Opolu Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii włoskiej 1943–1945 Kategoria:Pułkownicy piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)