Adam Bieńkowski herbu Łada, także Adam Łada-Bieńkowski (ur. 2 października 1892 we Lwowie, zm. 15 października 1942 na Wydmach Łuże) – rotmistrz Wojska Polskiego, działacz społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Adama i Heleny z domu br. Theimer, urodzony 2 października 1892Rocznik Oficerski podał przy tożsamości „Adam Bieńkowski I” datę urodzenia 16 lutego 1886. we Lwowie. Od sierpnia 1914 do 1 stycznia 1918 służył w armii austriackiej. U kresu I wojny światowej, 2 listopada 1918 został przyjęty do rodzącego się Wojska Polskiego i brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. W stopniu porucznika dokonał przejęcia zbrojnego od Ukraińców Szkoły Kadeckiej, obsadził stanowisko i był komendantem Pododcinka „Szkoła Kadecka” w obrębie Odcinka I. 17 listopada 1918 po zmasowanych natarciu Ukraińców na szkołę atak został skutecznie i w sposób zorganizowany odparty, po czym nieliczne siły polskie przeszły do kontrataku na cofające się ok. 10-krotnie liczniejsze siły wroga (łącznie w tym czasie miało być zmobilizowanych ok. 700 Ukraińców), zajmując Persenkówkę wraz z elektrownią, plac powystawowy, ulicę Poniatowskiego, docierając do ulicy św. Zofii – operacja dowodzona przez ppor. Bieńkowskiego została określona za jedno z największych polskich zwycięstw podczas obrony Lwowa, zaś w rezultacie tych walk Ukraińcy przystali na zawieszenie broni, które z kolei umożliwiło przeczekanie Polakom na wsparcie sił kpt. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza. Za swoje czyny nocą 21 listopada 1918 Adam Bieńkowski został awansowany do stopnia rotmistrza. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której pełnił funkcje dowódcy I dywizjonu 214 pułku ułanów Armii Ochotniczej, a jesienią 1920 został dowódcą tego pułku.
Został zweryfikowany w stopniu rotmistrza rezerwy kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 24 pułku ułanów w garnizonie Kraśnik. W okresie II Rzeczypospolitej był dyrektorem Obywatelskiego Komitetu Zimowej Pomocy Bezrobotnym oraz przewodniczącym okręgu warszawskiego ZHP. W 1939 był wiceprzewodniczącym Obwodu Warszawa-Południe Obozu Zjednoczenia Narodowego[Inc.: Podajemy do wiadomości, że zgodnie z instrukcją Okręgu Stołecznego Obozu Zjednoczenia Narodowego został utworzony z dniem 1 kwietnia b.r. Obwód O.Z.N. Warszawa-Południe, obejmujący teren Starostwa Grodzkiego Warszawa-Południe...] : Warszawa, maj 1939 r..
W czasie okupacji niemieckiej należał do organizacji Polska Niepodległa. 18 czerwca 1942 na ul. Wspólnej 3 w Warszawie został zatrzymany przez Niemców i osadzony w więzieniu Gestapo na Szucha. 15 października 1942 został zamordowany w egzekucjach na Wydmach Łuże.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3186 – 10 sierpnia 1922 Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 11 listopada 1937 „za zasługi w zakresie pomocy i opieki nad bezrobotnymi”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Adam 2 Kategoria:Członkowie organizacji Polska Niepodległa Kategoria:Dowódcy 24 Pułku Ułanów Kategoria:Działacze społeczni II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Kraśnikiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary egzekucji pierścienia warszawskiego Kategoria:Oficerowie 24 Pułku Ułanów Kategoria:Politycy Obozu Zjednoczenia Narodowego Kategoria:Przewodniczący okręgów ZHP Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Więźniowie aresztu śledczego Gestapo w alei Szucha w Warszawie Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Żołnierze Armii Ochotniczej (II Rzeczpospolita)