Jan Stanisław Niedziołek (ur. 16 grudnia 1894 w Lipniku, zm. 2 stycznia 1971 w Leamington Spa) – porucznik żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 16 grudnia 1894 w Lipniku jako syn Franciszka i Marii z Janiców. W 1910 wstąpił do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

30 września 1914 w szeregach 2 pułku piechoty Legionów Polskich wyruszył na front{. 21 grudnia 1914 został ranny w lewą rękę. Do 30 stycznia 1915 przebywał w szpitalu w Tiszalök. Po wyleczeniu został skierowany na sześciotygodniowy kurs karabinów naszynowych, a po jego ukończeniu przydzielony do 3 oddziału karabinów maszynowych 3 pułku piechoty Legionów Polskich. Wyróżnił się 6 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką. We wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisano:

Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) pełni służbę w 16 pułku strzelców polskich. 11 maja 1918 w bitwie pod Kaniowem dostał się do niewoli niemieckiej. Do 16 lutego 1919 przebywał w obozie jeńców w Parchim, w Meklemburgii.

17 lutego 1919 powrócił do kraju i zameldował się w Komendzie Miasta Warszawy, gdzie otrzymał przydział do żandarmerii. Służąc w żandarmerii awansował na chorążego. 15 lipca 1927 prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1927 i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a minister spraw wojskowych wcielił do kadry oficerów żandarmerii z równoczesnym przydziałem do dywizjonu szkolnego żandarmerii w Grudziądzu. 15 sierpnia 1929 został awansowany na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1929 i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Od stycznia 1930, po przeformowaniu dyonu szkolnego żandarmerii w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii, pełnił w nim służbę na stanowisku instruktora 4 kompanii szkolnej. W październiku 1930 został przeniesiony do 5 dywizjonu żandarmerii w Krakowie. W marcu 1934 pełnił funkcję adiutanta dywizjonu. Z dniem 31 marca 1936 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Krakowie przy ul. Karmelickiej 54 m. 9.

Był żonaty, miał syna Zdzisława (ur. 1921).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7413 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z jedną gwiazdką Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych Państwowa Odznaka Sportowa Medal Zwycięstwa Srebrny Medal Waleczności 2 klasy Brązowy Medal Waleczności

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Towarzystwa „Sokół” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Państwową Odznaką Sportową Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Porucznicy żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Żołnierze 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1918) Kategoria:Żołnierze 16 Pułku Strzelców Polskich (WP na Wschodzie) Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego