Jan Zubelewicz (ur. 1947 w Kopytniku) – polski filozof i wykładowca akademicki.

Życiorys W 1970 ukończył matematykę na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, a w 1976 filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. W 1984 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie filozofii na podstawie rozprawy Filozofia kultury Henryka Elzenberga, napisanej pod kierunkiem Barbary Skargi. W 2010 otrzymał habilitację na podstawie pracy Kontrowersje wokół egalitaryzmu: Tocqueville, Scheler, Elzenberg, Nisbet. Studium filozoficzno-historyczne. Profesor nadzwyczajny Wydziału Administracji i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej.

Poglądy Wieloletni uczestnik seminarium filozoficznego Bogusława Wolniewicza, którego filozofię wysoko ocenia, współpracownik Ulricha Schradego. Jego zainteresowania koncentrują się wokół pedagogiki ogólnej, etyki, problemów cywilizacji Zachodu i filozofii polityki. Dodatkowo zajmuje się losami Kresów Wschodnich podczas II wojny światowejprof. nzw. dr hab. Jan Zubelewicz, Wydział Administracji i Nauk Społecznych, https://web.archive.org/web/20160313031934/http://www.ans.pw.edu.pl/kadra/jzubelewicz.php. Za kluczowe w filozofii wychowania uznaje przeciwstawienie aksjocentryzmu (pedagogiki zachowawczej) pajdocentryzmowiJan Zubelewicz, Dwie filozofie edukacji: aksjocentryzm i pajdocentryzm, Warszawa 2003, . Popiera rozwiązania tradycyjnej pedagogiki (np. Johanna Friedricha Herbarta, Bogusława Wolniewicza), krytycznie odnosi się do modelu edukacji budowanego w Polsce po 1997. W związku z tym polemizuje z poglądami Henryki Kwiatkowskiej, Hubertusa von Schönebecka, Bogdana Suchodolskiego, Bogusława Śliwerskiego i Magdaleny Środy.

Wybrane publikacje Pedagogika ogólna Herbarta i jej znaczenie w zarządzaniu klasą szkolną [w:] Jan Zubelewicz (red.), O niektórych wartościach podstawowych (w kręgu filozofii współczesnej), t. 2, Wydawnictwo Naukowe Sub Lupa, Truskaw 2015, s. 159–174, . Podziały w filozofii i politologii. Stanowiska Ulricha Schradego [w:] Jan Zubelewicz (red.), O niektórych wartościach podstawowych (w kręgu filozofii współczesnej), Wydawnictwo Naukowe Sub Lupa, Warszawa 2014, s. 53–75, . Pedagogika ogólna Bogusława Wolniewicza i problem sankcji w edukacji, „Lumen Poloniae” (Warszawa) 2013, nr 1, s. 55–70, ISSN 1897-9742. Przyczyny przemocy uczniów wobec nauczycieli. Pedagogika akademicka a pedagogika Johanna F. Herbarta i Bogusława Wolniewicza [w:] Elmar Anhalt, Dariusz Stępkowski (red.), Wychowanie i kształcenie w systemach politycznych, Wydawnictwo Salezjańskie, WNP UKSW, Warszawa 2012, s. 185-210, . (współautor), Bibliografia Henryka Józefa Marii Elzenberga, Heliodor, Warszawa 2012, . Filozoficzna analiza i krytyka pajdocentryzmu pedagogicznego, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2008, . Аксиоцентризм в философии образования, пер. c польского О. Гирного, Издательство Политехнического университета, Санкт-Петербург 2008, 9785742219231. Dwie filozofie edukacji: aksjocentryzm i pajdocentryzm, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2003, .

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1947