Maria Grynia (ur. 31 sierpnia 1929 w Rozdrażewku, zm. 28 września 2015 w PoznaniuNekrolog z dokładnymi datamiżycia) – polska profesor, fitosocjolożka, współtwórczyni polskiej fitosocjologii łąkarskiej.
Życiorys Była córka Jana (nadleśniczego) i Anny. Do 1939 ukończyła cztery klasy szkoły powszechnej w Przygodzicach. Potem uczyła się w domu, a także w gimnazjach w Ostrowie Wielkopolskim i Odolanowie (mała matura). W 1948 zdała maturę w Liceum im. Lompy we Wrocławiu i została od razu przyjęta na Wydział Nauk Przyrodniczych Politechniki Wrocławskiej. Po ukończeniu pierwszego roku przeniosła się do Poznania, na Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Poznańskiego. Stopień magistra uzyskała 4 października 1952 (praca Popożarowe stadia regeneracyjne w Państwowym Nadleśnictwie Harta napisana pod kierunkiem prof. Zygmunta Czubińskiego)Anna Kryszak, Profesor dr hab. Maria Grynia (1929-2015), w: Wieści Akademickie, nr 11-12/2015, wyd. AR Poznań, s. 22–23, ISSN 1429-3064.
Od 15 lutego 1953 pracowała w uniwersyteckim Ogrodzie Botanicznym, dochodząc do stanowiska kierownika Działu Nasiennego. Od 1 grudnia 1954 była asystentem w Zakładzie Uprawy Łąk i Pastwisk Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu.
Doktoryzowała się w 1962 (dysertacja zatytułowana Łąki trzęślicowe Wielkopolski, opieka merytoryczna prof. Mariana Falkowskiego). Rozprawę nagrodzono Medalem Uczelni. Od 1 października 1962 została adiunktem. W 1968 habilitowała się na podstawie pracy Analiza porównawcza łąk trzęślicowych w Polsce. Od 1 kwietnia 1972 powołana została na stanowisko docenta WSR. W latach 1981–1984 była kierownikiem Katedry Łąkarstwa. 1 lipca 1983 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a profesora zwyczajnego – 1 grudnia 1992. W 1999 przeszła na emeryturę. Pochowana na cmentarzu Jeżyckim w PoznaniuNegrologi.net.
Zainteresowania Interesowała się głównie fitosocjologią, w szczególności łąkarską, kontynuując dzieło poznańskiej szkoły fitosocjologii zapoczątkowanej przez prof. Józefa Paczoskiego. Trudniła się m.in. geobotaniką (zbiorowiska łąkowe, w tym trzęślicowe), biologią, morfologią i ekologią gatunków roślin łąkowych (szczególnie kostrzewa trzcinowa, badania wspólnie z Departamentem Rolnictwa USA), wpływem antropopresji na zbiorowiska łąkowe i ochroną środowiska przyrodniczo-rolniczego.
Opublikowała około 240 publikacji oryginalnych i trzy książki: Trujące i szkodliwe rośliny łąk i pastwisk (1974). Trawy uprawne i dziko rosnące (niektóre rozdziały, 1974). Łąkarstwo (podręcznik akademicki, 1995).
Wypromowała ośmiu doktorantów i 164 magistrów.
Pisała także poematy i wiersze religijne.
Odznaczenia Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1974), Krzyżem Kawalerskim Orderu Polonia Restituta (1984) i Medalem KEN (1998).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Fitosocjologia Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Jeżyckim w Poznaniu Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu Kategoria:Zmarli w 2015