Andrzej Janusz Osiadacz (ur. 17 grudnia 1943) – polski inżynier, profesor nauk technicznych. Specjalista w zakresie automatyki i robotyki oraz inżynierii gazownictwa. Nauczyciel akademicki Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej.

Prezes Gaz Systemu S.A. – Krajowego Operatora Gazociągów Przesyłowych w latach 2004–2006, członek Rady Dyrektorów Pipeline Simulation Interest Group (PSIG) USA w latach 1994–2007. Od 1994 przedstawiciel polskiego przemysłu gazowniczego w Międzynarodowej Unii Gazowniczej w sekcji ds. Transportu gazu. Członek rad nadzorczych i doradca zarządów przedsiębiorstw gazowniczych.

Życiorys Studiował na Wydziale Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej, uzyskując w 1967 stopień magistra inżyniera automatyki przemysłowej. W latach 1967–1991 pracował zawodowo w Instytucie Górnictwa Naftowego i Gazownictwa na stanowiskach: kierownika Laboratorium Automatyki Pomiarów (do 1975), Pracowni Sterowania Sieciami Gazowymi (1975–1990) i kierownika OT/Warszawa (1990–1991)Baza Wiedzy Politechniki Warszawskiej - Andrzej J. Osiadacz [dostęp 2026-03-03].. W Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki uzyskał stopień naukowy doktora (1976) i doktora habilitowanego (1982). Od stycznia do grudnia 1979 przebywał na stażu naukowym w Control Systems Centre Uniwersytetu w Manchesterze (The University of Manchester – Institute of Science and Technology - UMIST), a w latach 1985–1988 pracował na stanowisku Visiting Professor w Control Systems -UMIST. W latach 1989–1990 pracował w Mathematics and Computing Division – London Research Station -British Gas jako Senior Scientist – zajmując się, problemami optymalizacji sieci gazowych Wielkiej Brytanii. Od 1991 pracuje na Politechnice Warszawskiej pełniąc funkcję kierownika Zakładu Inżynierii Gazownictwa w Instytucie Ogrzewnictwa i Wentylacji Wydziału ISiW/WIŚ do 2006. W 1992 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk technicznych w dziedzinie automatyki i robotyki, a w 2000 stanowisko profesora zwyczajnego. Kierował Zakładem Systemów Ciepłowniczych i Gazowniczych na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej (1 IX 2007–1 IX 2014) a także był dyrektorem Wydziałowego Centrum Płynowych Systemów Przesyłowych (1 I 2008–31 XII 2014). Był pierwszym Prezesem Zarządu Gaz-System S.A. (1 V 2004–17 IV 2006), operatora krajowej gazowej sieci przesyłowej. Jest inicjatorem i kierownikiem Studiów Podyplomowych na Politechnice Warszawskiej – Inżynieria Gazownictwa funkcjonujących nieprzerwanie od 1992.

W badaniach naukowych zajmuje się modelowaniem matematycznym procesu transportu masy i energii, komputerową symulacją i optymalizacją sieci płynowych, optymalnym sterowaniem sieciami płynowymi, zarządzaniem ryzykiem w eksploatacji rurociągów oraz teorią sterowania i regulacji.

Ma w dorobku ponad 100 publikacji w tym ponad 50 w języku angielskim. Jest autorem i współautorem siedmiu książek oraz tłumaczem jednej książki.

Był wykładowcą na Wydziale Mechanicznym Uniwersytetu w Lizbonie w 1990, a w 1994 prowadził wykłady na Wydziale Matematyki Uniwersytetu w Salford (UK). W 2000, jako delegat PSIG (Pipeline Simulation Interest Group), prowadził wykłady w Buenos Aires oraz Santiago dla kadry inżynierskiej przemysłu gazowniczego Argentyny oraz Chile.

Od 1993 pełni funkcję Prezesa firmy Fluid Systems sp. z o.o. zajmującej się opracowywaniem oprogramowania do symulacji i optymalizacji sieci płynowych (ciepłowniczych, gazowych, kanalizacji ciśnieniowej i wodociągowych).

W 2010 Fluid Systems otrzymała nagrodę IPM PL „The Award of Excellence in Intellectual Capital Management” jako jedna z 50 najbardziej innowacyjnych firm w Polsce. W 2008 rozpoczął współpracę z Państwową Uczelnią Zawodową im. Ignacego Mościckiego w Ciechanowie, gdzie pełni funkcję kierownika Zakładu. Od 2016 jest szefem grupy ekspertów przy Izbie Gospodarczej Gazownictwa.

Od 2021 jest redaktorem naczelnym miesięcznika naukowo-technicznego Gaz, Woda i Technika Sanitarna.

W latach 2023–2024 pełnił funkcję doradcy Prezesa Polskiej Spółki Gazownictwa.

Członkostwo w organizacjach Jest członkiem szeregu krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych i technicznych, m.in.: American Gas Association (od 1988) The Institution of Mathematics and Its Applications, Wielka Brytania (od 1990) Society of Petroleum Engineers (od 1992) International Gas Union, członek komitetu dystrybucji i gazów (1992–2000) Komitet Energetyki PAN (od 1993) Pipeline Simulation Interest Group, USA, członek komitetu zarządzającego (1994–2004)

Dorobek dydaktyczny i kształcenie kadry W ramach działalności dydaktycznej prowadził lub prowadzi wykłady z następujących przedmiotów:

- Podstawy automatyki i robotyki, Podstawy optymalizacji, Metody optymalizacji, Sterowanie systemami gazowymi i ciepłowniczymi, Modelowanie matematyczne elementów sieci gazowych i ciepłowniczych, Metody numeryczne, Technologia rurociągowego transportu gazu, Symulacja statyczna i dynamiczna sieci płynowych.

Prowadził ponad 200 prac magisterskich, wypromował 20 doktorów nauk technicznych.

Stworzył nowoczesną szkołę Inżynierii Gazownictwa na Politechnice Warszawskiej.

Wybrane publikacje Sygnały pneumatyczne w automatyce (wraz z L. Lammelem), Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1974. Pneumatyczne przetworniki automatyki (wraz z L. Lammelem), Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1978. Symulacja statyczna i dynamiczna systemu przesyłowego gazu ziemnego o dowolnej strukturze topologicznej, wyd. Sigma, Warszawa 1982. Simulation and Analysis of Gas Networks, E&FN Spon Ltd., Londyn 1987. Simulation and Optimization of Large Systems (redaktor), Oxford University Press, Londyn 1988. Statyczna symulacja sieci gazowych, wyd. Fluid Systems 2001, . Stacje gazowe. Teoria, projektowanie, eksploatacja (wraz z M. Chaczykowskim), Warszawa, Fluid Systems 2010, . ponadto opracowania, ekspertyzy i analizy oraz artykuły publikowane w czasopismach naukowych i fachowych, m.in. w „International Journal of Systems Science”, „Nowoczesnym Gazownictwie”, „Rynku Energii” oraz „Archives of Mining Sciences”.

Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (2003) „za umacnianie bezpieczeństwa wewnętrznego kraju, za wzorowe wypełnianie obowiązków służbowych”. Srebrny Krzyż Zasługi (1995) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”. Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2019)

Nagrody Nagroda Indywidualna Rektora PW I stopnia za całokształt dorobku (2021) Nagroda Rektora PW „Złota Kreda” za rok akademicki 2023/2024 w kategorii „Najlepszy nauczyciel akademicki prowadzący wykłady” (2024) Nagroda Rektora PW „Złota Kreda” za wyróżniające prowadzenie zajęć w kategorii „Najlepszy nauczyciel akademicki prowadzący wykłady” (2025)

Źródło:.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Państwowej Uczelni Zawodowej im. Ignacego Mościckiego w Ciechanowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej Kategoria:Odznaczeni Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1943