Szczęsny Leszek Zgliczyński (ur. 20 listopada 1914 w Lublinie, zm. 2 października 2008 w Warszawie) – polski lekarz radiolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych. W latach 1972–1979 rektor Akademii Medycznej w Warszawie.
Życiorys Studia odbywał na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie w latach 1932–1938. W 1934 został przyjęty do korporacji studenckiej Konwent Polonia.
Po wybuchu II wojny światowej osiedlił się w osadzie Głusk koło Lublina, gdzie w latach 1939–1944 prowadził prywatną praktykę lekarską. W 1944 został wcielony do II Armii Wojska Polskiego. Służbę wojskową w stopniu porucznika zakończył w 1946.
W 1946 rozpoczął pracę jako asystent w Katedrze Radiologii Lekarskiej na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego (od 1950 w Akademii Medycznej w Warszawie). W latach 1947–1948 jako stypendysta Światowej Organizacji Zdrowia odbywał staże w Stanach Zjednoczonych w Columbia University w Nowym Jorku, University of Illinois w Chicago i Mayo Clinic w Roechester. Od 1953 do 1960 związany z Instytutem Doskonalenia i Specjalizacji Kadr Lekarskich, w którym pełnił m.in. funkcję zastępcy dyrektora. W latach 1954–1955 pracował jako kierownik Katedry Radiologii w Hamhhungu w Szpitalu Polskiego Czerwonego Krzyża w Korei Północnej. W latach 1964–1969 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie. W latach 1970–1980 sprawował funkcję dyrektora Instytutu Radiologii.
Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 1948, a stopień doktora habilitowanego w 1954. W 1964 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego i w 1974 tytuł profesora zwyczajnego.
Członek Polskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz Polskiego Towarzystwa Radiologicznego, w tym w latach 1970–1974 przewodniczący zarządu głównego tego towarzystwa. Członek Rady Naukowej przy ministrze zdrowia oraz członek Rady Naukowej Centrum Zdrowia Dziecka. W latach 1966–1980 członek Komisji Radiologii i Komitetu Patofizjologii Klinicznej Polskiej Akademii Nauk. W latach 1970–1980 pełnił funkcję krajowego specjalisty w dziedzinie radiologii. W latach 1974–1982 pracował jako ekspert Światowej Organizacji Zdrowia do spraw związanych ze szkoleniem podyplomowym.
W 1972 został mianowany przez ministra zdrowia rektorem Akademii Medycznej w Warszawie. Funkcję tę pełnił do 1979. Jako rektor w 1975 powołał II Wydział Lekarski AM oraz zainicjował budowę szpitala klinicznego przy ul. Banacha.
Autor i współautor ponad 100 publikacji, w tym redaktor czterech wydań podręcznika pt. Radiologia. Promotor 32 prac doktorskich.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 233-2-15).
Odznaczenia Medal „Za zasługi dla radiologii” (1986) Zasłużony Nauczyciel PRL (1980) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1978) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Order Sztandaru Pracy KRLD (1958) Złoty Krzyż Zasługi (1955).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie Kategoria:Ludzie związani z CMKP Kategoria:Polscy radiolodzy Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Rektorzy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie