Józef Fedorowicz (ur. 10 grudnia 1863 w Żytomierzu, zm. 22 czerwca 1943 w Warszawie) – polski profesor, specjalista w zakresie budownictwa kolejowego, w latach 1921-1923 dziekan Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej.
Życiorys W 1885 ukończył studia w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu, uzyskując tytuł inżyniera. Od 1889 wykładał w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Moskwie. W 1913 otrzymał na tej uczelni stopień adiunkta. W 1914 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1916 zwyczajnym.
Po powrocie do kraju w 1919 został profesorem zwyczajnym w Katedrze Budownictwa Ogólnego na Wydziale Inżynierii Budowlanej Politechniki Warszawskiej (od 1920 Inżynierii Lądowej, a od 1933 Inżynierii), tym samym wszedł w skład pierwszego 38 - osobowego składu profesorów Politechniki Warszawskiej. W latach 1923–1925 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Egzaminów Dyplomowych PW. Był również członkiem Komisji Gospodarczej PW oraz Rady Technicznej przy Ministrze Komunikacji. W 1935 przeszedł na emeryturę.
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 229-III-2).
Ważne publikacje Budownictwo ogólne, Warszawa, 1921, Komisja Wydawnicza Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Warszawskiej Fundamentowanie wg wykładów prof. dr inż. Józefa Fedorowicza, Warszawa, 1934, Komisja Wydawnicza Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Warszawskiej
Działalność pozanaukowa Do wybuchu I wojny światowej pełnił funkcję wicedyrektora kolei północnych na kolejach żelaznych rosyjskich. Po wojnie został dyrektorem Wydziału Drogowego Radomskiej Dyrekcji Kolei Państwowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Komunikacji Cesarza Aleksandra I Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Żytomierzu Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1943