Aleksander Osipowski (ur. 18 lipca 1889 w Paszkowie, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, burmistrz w II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził 18 lipca 1889 w Paszkowie, w ówczesnej guberni mohylewskiej, w rodzinie szlacheckiej Stanisława i Anieli z Brzostowskich. Był katolikiem. Wykształcenie podstawowe otrzymał w domu rodzinnym. 11 września 1910 wstąpił do Irkuckiej Szkoły Wojskowej i został awansowany na podoficera. , po ukończeniu szkoły, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z i wcielony do 32 syberyjskiego pułku strzelców w Kańsku. W lipcu 1914, w czasie mobilizacji, został przydzielony do nowo sformowanego 52 syberyjskiego pułku strzelców. W jego szeregach walczył w czasie I wojny światowej. Był ranny i kontuzjowany. został dowódcą 12 kompanii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, pełnił służbę w I Litewsko-białoruskim batalionie etapowym, a jego oddziałem macierzystym był 85 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 591. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 20. kontynuował służbę w 85 pp w Nowej Wilejce. W 1932 był oficerem kadrze naukowej Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie. Następnie był oficerem Korpusu Ochrony Pogranicza. Pełnił służbę w batalionie KOP „Kopyczyńce” na stanowisku kwatermistrzaWykaz zmian stanu oficerów batalionu granicznego KOP „Kopyczyńce” w latach 1927-1934, Archiwum Straży Granicznej, sygn.185/104.. W 1936 został przeniesiony w stan spoczynku.
W styczniu 1937 został wybrany przez radę miasta Skała nad Zbruczem na urząd burmistrza tego miasta. W lipcu 1939 został burmistrzem Mostów Wielkich.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/4-4 oznaczony numerem 2171). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Od 26 kwietnia 1931 był mężem Heleny Derza.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi – 19 marca 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę”
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Irkuckiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Burmistrzowie miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Nową Wilejką Kategoria:Ludzie związani ze Skałą Podolską Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 85 Pułku Strzelców Wileńskich Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Kopyczyńce” Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Wojskowi związani ze Lwowem Kategoria:Zmarli w 1940