2 Batalion Lekkiej Piechoty – oddział piechoty armii koronnej wojska I Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Reformy Sejmu Wielkiego zwiększyły stany polskiej piechoty. Wiosną 1792 roku rozpoczęto organizację kilku batalionów lekkiej piechoty. Każdy z nich miał liczyć cztery kompanie. Kadra oficerską stanowili w dużej części oficerowie niemieccy. Po kilku miesiącach bataliony zostały rozwiązane przez konfederację targowicką, a szeregowych żołnierzy wcielono do jej formacji. Oficerów dymisjonowano w styczniu 1793 roku. Wielu z nich zasiliło później 17 regiment pieszy koronny w powstaniu kościuszkowskim.
Pierwszy i drugi batalion liczyły razem 1 288 żołnierzy.
Żołnierze batalionu W batalionie służyło dziewiętnastu oficerów: jeden podpułkownik, trzech kapitanów, jeden kapitan sztabowy, jeden kapitan regimentskwatermistrz i audytor, jeden adiutant, czterech poruczników, czterech podporuczników, i czterech chorążych.
Pułkownik i komendant Franciszek RottenburgFranciszek Rottenburg był z pochodzenia Niemcem. W lipcu 1794 roku zdezerterował i przeszedł na stronę pruską → . Kapitanowie Stefan Kłodnicki Henryk Wetberg Klemens Cerenvlle
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bataliony I RP Kategoria:Piechota koronna Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1794