Marian Michał Szczerek (ur. 12 września 1950 w SanokuElżbieta Ciborska Leksykon polskiego dziennikarstwa, wyd. Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2000, s. 532) – polski inżynier, specjalista tribologii, profesor zwyczajny, wykładowca.
Życiorys W 1969 ukończył Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku z tytułem technika mechanika o specjalności obróbka skrawaniem (w jego klasie był m.in. Krzysztof Kosim). Absolwent studiów na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w 1974. W 1976 został pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu. W 1981 uzyskał doktorat na Politechnice Warszawskiej. Od 1981 do 1984 był dyrektorem Instytutu Teorii i Konstrukcji, od 1984 do 1986 prodziekanem Wydziału Mechanicznego. W 1986 został zastępcą dyrektora ds. Naukowo-Badawczych w Instytucie Technologii Eksploatacji Państwowego Instytutu Badawczego. W 1996 uzyskał habilitację. 10 października 2003 otrzymał tytuł profesora Instytutu Technologii Eksploatacji w Radomiu. Został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu (Zakład Inżynierii Materiałowej w Instytucie Budowy Maszyn na Wydziale Mechanicznym).
Jego zainteresowaniami naukowo-badawczymi zostały budowa i eksploatacja maszyn, inżynieria materiałowa, tribologia, metodologia badań. Został autorem i współautorem licznym publikacji naukowych. Został członkiem i prezesem Polskiego Towarzystwa Tribologicznego, członkiem Akademii Inżynierskiej w Polsce, Sekcji Podstaw Eksploatacji Polskiej Akademii Nauk, American Society of Tribologists & Lubrication Engineers, Gesellschaft für Tribologie, European Materials Research Society, członkiem korespondentem i reprezentantem polskich tribologów w International Tribology Council. Został redaktorem naczelnym czasopisma „Tribologia” w 1990, zastępcą redaktora naczelnego czasopisma „Zagadnienia Eksploatacji Maszyn” (PAN), członkiem Rady Programowej czasopisma "Wear and Friction", zastępcą redaktora naczelnego zeszytów naukowych „Problemy Eksploatacji” (ITeE). Został przedstawiciel środowiska instytutów badawczych w Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a w czerwcu wybrany wiceprzewodniczącym RGNiSzW.
W latach 1984–1990 w okresie dwóch kadencji pełnił funkcję prezesa środowiskowego AZS w Radomiu. Został członkiem rady nadzorczej klubu Czarni Radom.
Jego synem jest pisarz i dziennikarz Ziemowit Szczerek.
Odznaczenia i nagrody Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 września 2011 r. o nadaniu orderów (). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal miasta Pittsburgh Medal im. Sendzimira dla wynalazców, Belgijski Krzyż Kawalerski i Oficerski za wynalazczość
Nagrody Złota Księga Wychowanków Politechniki Krakowskiej Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego Nagroda Rektora Politechniki Krakowskiej Nagroda Rektora Politechniki Świętokrzyskiej Nagroda Rektora Politechniki Radomskiej Nagroda Polskiego Towarzystwa Tribologicznego (za najlepszą książkę w 1997)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Członkowie Akademii Inżynierskiej w Polsce Kategoria:Ludzie urodzeni w Sanoku Kategoria:Naukowcy związani z Sanokiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni belgijskimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Radomskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu