thumb|Wręczenie sztandaru 43 pp w Dubnie. Gen. Jan Romer wręcza sztandar d-cy pułku płk Benedyktowi Chłusewiczowi thumb|Uroczystość wręczenia sztandaru Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich – Malestroit, 1940-04-10 Benedykt Chłusewicz (ur. w WilnieWojskowe Biuro Historyczne Benedykt Chłusewicz, zm. 28 września 1951 w Londynie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wincentego i Konstancji z Szynkowiczów. Uczęszczał do gimnazjum realnego w Wilnie.
Po ukończeniu szkoły średniej w 1912 roku wstąpił do Wileńskiej Wojskowej Szkoły Piechoty. Do 2 września 1917 roku służył w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1914 roku mianowano go na stopień podporucznika, z przydziałem do 204 pułku piechoty. Walczył na froncie zachodnim, jako dowódca kompanii i baonu. W 1915 roku był dwukrotnie ranny: pod Lubaczowem i Grabowcem. W tym też roku uzyskał awans na porucznika. Otrzymał szereg odznaczeń bojowych. W 1916 roku został mianowany podkapitanem, a w 1917 roku kapitanem. Po rewolucji rosyjskiej w 1917 roku pracował nad zorganizowaniem wojskowych Polaków i w kwietniu tego roku został prezesem Związku Wojskowych Polaków X Armii rosyjskiej. Od 2 listopada 1917 roku do 31 października 1918 roku służył w I Korpusie Polskim gen. Józefa Dowbór-Muśnickiego. W lipcu 1918 roku brał udział w powstaniu przeciwko bolszewikom w okręgu uralskim. W sierpniu tego roku przystąpił do formacji polskich w Ufie. W kwietniu 1919 roku zostaje mianowany na stopień majora. Do marca 1920 roku służył w formacjach Wojska Polskiego na Syberii, gdzie był m.in. przedstawiciel W.P. przy głównodowodzącym wojskami Aliantów na tym obszarze.
24 maja 1920 roku wrócił drogą okrężną do Polski. Od czerwca do lipca 1920 roku służył w II. Oddz. Naczelnego Dowództwa. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, od sierpnia 1920 roku do kwietnia 1921 roku, był szefem sztabu w Brygadzie Syberyjskiej, z którą brał udział w bitwie o Warszawę i rozgromieniu armii konnej Gaja. W 1921 roku odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:2 listopada 1923 roku został przydzielony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie, do 80 pułku piechoty z jednoczesnym odkomenderowaniem na jednoroczny kurs doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie, w latach 1923–1924. 15 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do dowództwa 29 Dywizji Piechoty w Grodnie na stanowisko szefa sztabu. 1 grudnia 1924 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 48. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 732.. 28 lutego 1927 roku został przeniesiony do 1 pułku piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko dowódcy II batalionuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 28 lutego 1927 roku, s. 63.. 23 maja 1927 roku otrzymał przeniesienie do 5 pułku piechoty Legionów w tym samym garnizonie na stanowisko dowódcy II batalionuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 148..
28 stycznia 1928 roku został przeniesiony do 43 pułku piechoty w Dubnie na stanowisko dowódcy pułkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 25.. Na pułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pułkiem dowodził do 22 września 1937 roku.
Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej w stopniu pułkownika piechoty pełnił funkcję szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie. Następnie przedostał się do Francji, wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych i został dowódcą piechoty dywizyjnej w 1 Dywizji Piechoty. Był dowódcą 1 Półbrygady w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich, która brała udział w bitwie o Narwik, trwającej od kwietnia do czerwca 1940. Po bitwie zgrupowanie płk. Chłusewicza jako jedyne ewakuowało się i dotarło do Wielkiej Brytanii. 18 listopada 1941 roku został przeniesiony do Wojskowego Trybunału Orzekającego na stanowisko członka.
Na przełomie 1941/1942 był dowódcą Batalionu Strzelców Podhalańskich.
Zmarł 28 września 1951 roku i został pochowany na cmentarzu Saint Mary's w LondynieKarolina Grodziska Polskie groby na cmentarzach Londynu. Tom 1, wyd. PAU, Kraków 1995, s. 135..
Jego żoną była Zofia z domu Iżycka-Herman, z którą miał dwoje dzieci: Marię (1923–2018) 1 voto Barr, 2 voto Grabowską i Stanisława (1925–2003)Nowe informacje ws. Polki, której szukał IPNChłusewicz Stanisław.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4509 – 1921 Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2 maja 1922 Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1936 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny (Francja) Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy 43 Pułku Strzelców Legionu Bajończyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Ludzie związani z Dubnem Kategoria:Ludzie związani z Grodnem Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie piechoty Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Pochówki w Londynie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Pamiątkowym Wielkiej Wojny Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii norweskiej 1940 Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Szefowie sztabu 29 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1951