thumb|Gino Piva Gino Piva (ur. 9 kwietnia 1873 w Mediolanie, zm. 30 sierpnia 1946 w Vetrego) – włoski działacz związkowy, dziennikarz i poeta.
Oficjalnie za ojca Gina Pivy uchodził Domenico Piva, generał brygady w wojsku Garibaldiego, jego matką zaś była Carolina Cristofori (1837–1881), która urodziła jeszcze pięcioro dzieci. W rzeczywistości ojcem Gina był poeta i wykładowca uniwersytecki Giosuè Carducci, który swój romans z Caroliną upamiętnił w niektórych wierszach z cyklu Primavere elleniche (Wiosny helleńskie) oraz w kilku Odach barbarzyńskich, a po latach ułożył epigraf na jej gróbGuido Davico Bonino, Il leone e la pantera. Lettere d'amore a Lidia (1872-1878), Salerno, Roma 2010..
Gino Piva od wczesnej młodości był zwolennikiem Włoskiej Partii Socjalistycznej i aktywnym działaczem ruchów robotniczych. Wcześnie zaczął się również parać dziennikarstwem, publikując artykuły najpierw w „Gazzetta del Popolo della Domenica”, a później w „Il Grido del Popolo”. W związku ze swoją działalnością polityczną i związkową został w roku 1899 skazany na kilka miesięcy więzienia.
W czasie I wojny światowej pracował w Wenecji Euganejskiej jako korespondent bolońskiej gazety „Il Resto del Carlino”, dla której napisał około 380 artykułów. Po zakończeniu wojny stopniowo wycofywał się z działalności politycznej. Choć w roku 1927 wstąpił do faszystowskiego związku zawodowego dziennikarzy, jego stosunek do tej ideologii okazał się na tyle obojętny, że w latach 30. był inwigilowany przez faszystowską policję. W latach 1923–1935 współpracował z wieloma gazetami: „Nuovo Giornale” (Wenecja), „Il Corriere Padano” (Ferrara), „La Stampa” (Turyn), „Il Mattino” (Neapol), „Il Giornale” (Genua). Publikował również rozprawy historyczne, powieści i tomiki poetyckie.
Główne dzieła La gloria e'l pianto, 1909 Per le vie d'una quarta Italia, 1911 L'aureo tempo di Carpi, 1914 L'arteria ferroviaria detta del Predil nei suoi aspetti regionali, nazionali e transalpini, 1923 Montin, antica locanda veneziana, 1927 Un pioniere italiano alla scoperta del Nilo. Giovanni Miani, il leone bianco, 1930 Canti d'Adese e Po, 1931 Bi-ba-ri-bò, 1934
Przypisy
Bibliografia Berti Giampietro, Nicola Badaloni, Gino Piva e il socialismo padano-veneto, Associazione Culturale Minelliana, Rovigo, 1998. Cavriani Carlo, Gino Piva, tra socialismo e patriottismo, giornalista inviato del resto del carlino su fronte della Grande Guerra, Presentazione di Franco Della Peruta- ed- Minelliana, Rovigo 1999.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy korespondenci wojenni Kategoria:Włoscy poeci XX wieku Kategoria:Włoscy związkowcy Kategoria:Zmarli w 1946