Charles Lenard Neal (ur. 30 stycznia 1931, zm. 18 listopada 1996) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego.
Przed rozpoczęciem sezonu 1950 podpisał kontrakt z Brooklyn Dodgers i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Montreal Royals. W Major League Baseball zadebiutował 17 kwietnia 1956 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies, w którym zdobył runa. W sezonie 1959 po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd, zaliczył najwięcej triple'ów w MLB (11) i zdobył Złotą Rękawicę. Ponadto wystąpił w sześciu spotkaniach World Series, w których Dodgers pokonali Chicago White Sox 4–3; w meczu numer 2 zdobył dwa home runy.
W grudniu 1961 w ramach wymiany zawodników i 100 tysięcy dolarów przeszedł do New York Mets, zaś w lipcu 1963 do Cincinnati Reds, w którym zakończył karierę.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło3× All-Star 1959², 1960¹, 1960²Gold Glove Award 1959Zwycięzca w World Series1959
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Brooklyn Dodgers Kategoria:Baseballiści Los Angeles Dodgers Kategoria:Baseballiści New York Mets Kategoria:Baseballiści Cincinnati Reds Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 1996