Zenon Thienel (ur. 25 maja 1904 w Tarnopolu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – inżynier budowy dróg i mostów, podporucznik saperów rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys thumb|Budynek dworca w Zakopanem Syn Józefa i Jadwigi z Mężyńskich (ur. 1881). Uczęszczał do gimnazjum w rodzinnym Tarnopolu. Absolwent Politechniki Lwowskiej z 1928. Uzyskał tytuł inżyniera o specjalności budowy dróg i mostów.
W Wojsku Polskim ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Saperów w 1932. Został przydzielony do 1 Batalionu Mostów Kolejowych. W 1935 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 15. lokatą w korpusie oficerów rezerwy inżynierii i saperów.
Był redaktorem naczelnym i odpowiedzialnym miesięcznika „Życie Technickie” (organ Kół Naukowych Polskiej Młodzieży Akademickiej Wyższych Uczelni Technicznych w Polsce i Wolnym Mieście Gdańsku). W Katedrze Budowy Kolei Żelaznych na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej był asystentem starszym w roku akademickim 1934/1935, następnie adiunktem w roku akademickim 1935/1936. Był autorem przebudowy stacji kolejowej Zakopane, przeprowadzonej w latach 1937–1939 z uwagi na odbywające się w Zakopanem Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1939.
W czasie kampanii wrześniowej po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 3373.
Jego matka w 1940 została deportowana (wraz z córką Janiną i synem Stanisławem) przez władze sowieckie na teren obecnego Kazachstanu, gdzie zmarła w 1943.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (20 lipca 1939) „za zasługi przy przebudowie stacji Zakopane”.
Upamiętnienie
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnopolu Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Podporucznicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy inżynierowie dróg i mostów Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie