Ranuccio I Farnese (ur. 28 marca 1569 w Parmie, zm. 5 marca 1622 tamże) – książę Parmy i Piacenzy oraz Castro.
Był synem księcia Parmy i Piacenzy oraz Castro Aleksandra i jego żony, księżnej Marii Portugalskiej. Po śmierci ojca 3 grudnia 1592 wstąpił na tron.
7 maja 1600 w Rzymie poślubił córkę księcia Carpineto generała Gianfrancesco Aldobrandiniego i jego żony księżnej Rossano Calabro Olimpii – Małgorzatę. Para miała dziewięcioro dzieci: Aleksandra Franciszka Marię (1602-1602) Marię (1603-1603) Aleksandra (1610-1630), głuchoniemego Edwarda I (1612-1646), kolejnego księcia Parmy, Piacenzy i Castro Horacego (1613-1614) Marię Katarzynę (1615-1646), przyszłą księżną Modeny i Reggio Marię (1618-1618) Wiktorię (1618-1649), przyszłą księżną Modeny i Reggio Francesco (1620-1647), kardynała Ottavio (1641-1641)
Miał również sześcioro nieślubnych dzieci. Dwoje z nich pochodziło ze związku z Briseide Ceretoli: Ottavio (1598-1643), pan Borgo San Donnino, Fiorenzuola, Val di Nure, Leonessy, Cittaducale, Montereale, Penne, Campli, Ortony, Altamury, Castellamare i Roccaguglielmy Izabela (1600-1645), księżna Palestrina, Carbognano i Bassanello Pozostałymi nieślubnymi dziećmi Ranuccio I były: Franciszek (1602-?), zmarły młodo Aleksander (1603-?), zmarły młodo Maura Małgorzata (1604-1663), zakonnica Katarzyna (1616-1675), zakonnica
Bibliografia Enciclopedia Italiana (1935) Genealogics – Leo van de Pas genealogy.euweb.cz thepeerage.com Geneall Geni
Kategoria:Władcy Parmy Kategoria:Farnese (ród) Kategoria:Urodzeni w 1569 Kategoria:Zmarli w 1622 Kategoria:Ludzie urodzeni w Parmie