Ulica św. Leonarda – ulica na poznańskich Winiarach. Wraz z ulicami Obornicką (obecną Piątkowską) i Winiarską stanowiła główną oś założenia wsi Winiary, a potem (od 1925) tej dzielnicy Poznania. Upamiętnia pierwotną świątynię parafialną wsi Winiary.

Historia Do 1927 nosiła nazwę św. Jana. Biegnie od ul. Piątkowskiej do torowisk tramwajowych linii piątkowskiej (dawna ulica Winiarska), gdzie kończy się przejściem podziemnym pod tymi torowiskami, prowadzącym w kierunku Osiedla Winiary (oddano je do użytku w czerwcu 1986Sprawozdania. XX Sesja Miejskiej Rady Narodowej (absolutoryjna), w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/1988, s.162, ISSN 0137-3552). Dawniej biegła dalej, przecinając ulicę Winiarską i kończyła się skrzyżowaniem z ul. Kowalską. Przy ul. św. Leonarda mieściły się liczne okazałe kamienice, z których (po zbudowaniu Osiedla Winiary i likwidacji większości zabudowań starej wsi) pozostało zaledwie kilka domów.

Obiekty o najważniejszych obiektów położonych przy trakcie należą: dom nr 1 (lata 30. XX wieku), mieszczący dawniej m.in. Urząd Pocztowy nr 13. Pierwszą placówkę pocztową na Winiarach otwarto w 1937 przy ul. Obornickiej 38. Została ona przeniesiona na ul. św. Leonarda 1 w dniu 26 lutego 1945 (był to urząd III klasy o numerze telekomunikacyjnym 12-50, a pierwszym jego naczelnikiem był Jan Płotnicki). Placówkę zlikwidowano w latach 80. XX wieku, dom nr 1a (lata 30. XX wieku). W obiekcie funkcjonował zakład fryzjerski prowadzony przez Powstańca Wielkipolskiego Kazimierza Kurczewskiego. Zamieszkiwał tu także powstaniec wielkopolski - Szczepan Kaczmarek, dom nr 2 (tzw. czerwona chata) - zbudowany w 1905 przez Józefa Pokrywkę, właściciela dawnego sklepu rzeźnickiego w budynku (na podwórzu hodował trzodę chlewną na własne potrzeby), dom nr 6 - dawne gospodarstwo ogrodnicze Lewandowskich, dom nr 8 - sklep Bazar Kazimierza Bajerleina, zaopatrujący wieś w artykuły przemysłowe. Ponadto przy zlikwidowanej części ulicy, czyli w miejscu trasy tramwajowej i bloku (tzw. rogala) na Osiedlu Winiary, znajdowały się: wytwórnia sit do przesiewania mąki (wysyłająca swoje wyroby na teren całego kraju), zakład produkcji wapna, hodowla kaczek, rzeźnictwo Springerów i piekarnia MrowińskiegoEwa Burchard, Katarzyna Stelmachowska, Winiary jakie pamiętamy... Dawny Poznań i jego mieszkańcy w fotografiach i wspomnieniach, Wagros, Poznań, 2014, s.40-63, . Zlikwidowany odcinek ulicy w większości odtwarza aleja piesza zlokalizowana wewnątrz bloku rogala. Przy zlikwidowanej części traktu stały ponadto dwie kapliczki słupowe z winiarskiego zespołu tych zabytków: św. Jana i Matki Boskiej (ta druga jest najwyższym tego typu obiektem w Poznaniu)Joanna i Jerzy Sobczakowie, Poznań - kapliczki przydrożne, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2010, s.17-22, .

Zabytki Na listę zabytków architektury wpisano budynki pod numerami: 1, 1A, 2, 2A (lata 30. XX wieku) i 4 (czwarta ćwierć XIX wieku)Praca zbiorowa, Poznań - spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.141, .

Komunikacja Przy ulicy znajduje się postój taksówek. Trakt na całej długości posiada ścieżkę rowerową.

Zobacz też św. Leonard - patron

Przypisy

Leonarda Kategoria:Winiary (Poznań)