mały|Wschód Mare Fecunditatis, Langrenus widoczny jako jaśniejsza plama z prawej mały|Langrenus A – Barkla Langrenus – kolisty krater uderzeniowy znajdujący się na wschodniej stronie widocznej strony Księżyca, na wschodnim końcu Mare Fecunditatis. Na południe od niego znajdują się kratery Vendelinus i Lamé.
Wewnętrzne brzegi krateru charakteryzują się nieregularną krawędzią przypominającą tarasy, których średnia szerokość wynosi 20 km. Zewnętrzny wał jest nieregularny i górzysty. Na zachodzie widać jasny ślad pyłu, prawdopodobnie wyrzuconego w czasie uderzenia. Wnętrze krateru ma większe albedo niż otoczenie, więc krater jest widoczny przy górującym Słońcu. Jego dno, szczególnie nieregularne w północnej części, jest najpewniej pokryte głazami.
W przeszłości krater nie był zaliczany do miejsc tzw. krótkotrwałych zjawisk księżycowych, jednak 30 grudnia 1992 Audouin Dollfus z obserwatorium paryskiego zauważył jarzenie się powierzchni Langrenusa przy użyciu jednometrowego teleskopu. Jarzenie to zmieniało formę w czasie, więc Dollfus zasugerował, że może to być emisja gazów z popękanego dna krateru.
Nazwa krateru pochodzi od nazwiska flamandzkiego astronoma – Michael van Langren, który jako pierwszy naszkicował mapę Księżyca nadając nazwy formacjom geologicznym. Nazwa taka znalazła się w 1935 w katalogu Named Lunar Formations (Mary A. Blagg, K. Müller) i w tym samym roku została zatwierdzona przez IAU.
Kratery satelickie Umownie kratery satelickie są oznaczane stawiając literę obok środka krateru, ze strony bliższej kraterowi głównemu.
Kratery satelickie Langrenus Szerokość Długość Średnica E 12,7° S 60,6° E 30 km G 12,1° S 65,4° E 23 km H 8,0° S 64,3° E 23 km L 13,2° S 62,2° E 12 km M 9,8° S 66,4° E 17 km N 9,0° S 65,7° E 12 km P 12,1° S 63,1° E 42 km Q 11,9° S 60,7° E 12 km R 7,7° S 63,6° E 5 km S 6,7° S 64,7° E 9 km T 4,6° S 62,5° E 42 km U 12,6° S 57,1° E 4 km V 13,2° S 55,9° E 5 km W 8,6° S 67,3° E 23 km X 12,4° S 64,7° E 25 km Y 7,8° S 66,9° E 27 km Z 7,1° S 66,4° E 20 km
Kilku bardziej znaczącym kraterom otaczającym Langrenusa MUA nadała nazwy: Langrenus A – Barkla Langrenus B – Naonobu Langrenus C – Acosta Langrenus D – Al-Marrakushi Langrenus F – Bilharz Langrenus J – Somerville Langrenus K – Atwood
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Zbliżenia krateru z sondy LRO
Kategoria:Kratery księżycowe