thumb|Grobowiec rodzinny Romana Burnatowicza Roman Apolinary Burnatowicz (ur. 7 kwietnia 1891 w Obertynie, zm. 26 października 1975 w Przemyślu) – pułkownik audytor Wojska Polskiego II RP.
Życiorys Urodził się w Obertynie w Galicji. W 1909 był jednym z pierwszych członków przemyskiej drużyny piłki nożnej „San”, późniejszego klubu Polonia.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 maja 1915 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był pułk piechoty Nr 89.
W 1919 roku uzyskał tytuł magistra praw na Uniwersytecie Lwowskim. Ukończył aplikację sądową po czym wstąpił do Wojska Polskiego. Awansował na majora Korpusu Sądowego ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku. W latach 20. był asystentem prokuratora Wojskowego Sądu Okręgowego Nr X w Przemyślu. Następnie był w tym sądzie kolejno podprokuratorem, sędzią śledczym, sędzią orzekającym i zastępcą szefa sądu do 31 sierpnia 1939 roku.
W czasie wojny obronnej 1939 roku był wojskowym prokuratorem okręgowym w Przemyślu. Ukrył klubowe pamiątki, dzięki czemu przetrwały wojnę. Po zakończeniu walk przedostał się do Rumunii. Następnie wyjechał do Francji. Jako podpułkownik był od 1 marca 1940 roku szefem Sądu Polowego nr 3 przy 2 Dywizji Strzelców Pieszych. 21 maja 1940 roku został przeniesiony do Sądu Polowego nr 1 i w jego składzie wziął udział w kampanii francuskiej.
Zdołał przedostać się do Wielkiej Brytanii. Był szefem 1 Sądu Polowego 1 Dywizji Grenadierów. 2 czerwca 1943 roku został przeniesiony na stanowisko szefa 8 Sądu Polowego 1 Dywizji Pancernej. Awansował na pułkownika. Był prokuratorem, a pod koniec wojny sędzią Najwyższego Sądu Wojskowego w Londynie.
W 1946 roku powrócił do Polski. Był działaczem Polonii Przemyśl. Zorganizował i pracował w Zespole Adwokackim nr 1 w Przemyślu. W 1969 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 26 października 1975 roku w Przemyślu i został pochowany na cmentarzu Głównym (kwatera RII-1-4).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (1921) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
Przypisy
Bibliografia
Leszek Kania, Słownik biograficzny oficerów-audytorów służby sprawiedliwości Wojska Polskiego 1914-1945 (Cz. 2), ,,Wojskowy Przegląd Prawniczy” 2004, nr 3, s. 111.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Przemyślem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojskowego Sądu Okręgowego Nr X Kategoria:Piłkarze Polonii Przemyśl Kategoria:Pochowani na cmentarzu Głównym w Przemyślu Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Pułkownicy audytorzy II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1975