Eduard Linnemann (ur. 2 lutego 1841 we Frankfurcie nad Menem, zm. 24 kwietnia 1886 w Pradze) – niemiecki chemik.
Życiorys Studiował chemię na Uniwersytecie w Heidelbergu, naukę kontynuował na Uniwersytecie w Karlsruhe. Po otrzymaniu dyplomu wyjechał do Gandawy, gdzie na tamtejszym Uniwersytecie współpracował z Friedrichem Augustem Kekulé von Stradonitzem. Następnie przeniósł się do Lwowa, gdzie rozpoczął pracę naukową na Uniwersytecie pod kierunkiem Leopolda von Pebala. W 1865 uzyskał tytuł profesora, siedem lat później wyjechał do Brna, gdzie wykładał na Uniwersytecie do 1875, a następnie został profesorem na Uniwersytecie Karola w Pradze i pełnił tę funkcję aż do śmierci.
Praca naukowa Prowadził badania nad mannitolem i analizował strukturę cyrkonu. W 1886 był przekonany, że odkrył nowy pierwiastek chemiczny i nadał mu nazwę austrium. Po jego śmierci dowiedziono, że austrium jest pochodną galu i nie stanowi nowego pierwiastka.
Publikacje Über das Unvermögen des Propylens sich mit Wasser zu verbinden, /1877/; Über die Absorptionserscheinungen in Zirkonen, /1885/; Das Oxydationsproduct des Propylenoxydes durch Silberoxyd, /1885/; Verarbeitung und qualitative Zusammensetzung des Zirkons, /1885/; Austrium, ein neues metallisches Element, /1886/.
Bibliografia Pavel Šišma „Teachers of physics and chemistry at the German, Technical University in Brno”, Uniwersytet Masaryka 2004. A. W. Hofmann (1886). „Sitzung vom 10. Mai 1886”. Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft
Kategoria:Niemieccy chemicy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Absolwenci Karlsruher Institut für Technologie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1886 Kategoria:Ludzie urodzeni we Frankfurcie nad Menem