Płonki – wieś położona około 99 km na NE od klasztoru świętokrzyskiego, 35 km na NE od Braciejowic, 8 km na NE do Wąwolnicy, nad rzeką Kurówką.
Nazwy lokalne wsi w dokumentach źródłowych: 1375 a potem także w XV wieku także „Polanka”, 1442 „Polyanka”.
Powiat lubelski. Parafia Garbów, od 1418 r. Klementowice, następnie Kurów.
Granice 1419 – ustalono granice z Kalenią. 1420 – ustalono granice z Markuszowicami.
Własność-kalendarium, przywileje i powinności ekonomiczne Własność szlachecka 1380 – w dziale między synami Eustachego, Piotrowi przypadają Bejsce, Zakrzów i inne wsie w powiecie radomskim i wiślickim, zaś Jakubowi Bochotnica, Brzuthy!, Rudka, Wierzchoniów, Stok, Klementowice, Boguchwałowice (obecnie Buchałowice), Płonki, Markuszowice, Drzewcza, Spomagacz! (obecnie Brzozowa Gać), Gutanów w ziemi lubelskiej. 1419 – dziedzicem był Piotr z Bochotnicy. 1420–93 – wieś wchodzi w skład klucza kurowskiego. 1419 – znany jest Piotr kmieć z Płonek. 1429 – znany jest Zawisza z Płonek. 1442 – występuje w dokumentach Mikołaj kmieć z Płonek. 1442 – Piotr dziedzic Kurowa nadaje mieszczanom kurowskim pastwisko między ogrodami miejskimi zwanymi Płonki W połowie XV w. było to przedmieście miasta Kurów. 1470–80 – Długosz pisze o Płonkach na 31 łanach(Długosz L.B.III 254). 1493 – wiadomo o istnieniu dworu dziedzica z Kurowa w Płonkach. 1531 – pobór z 13 łanów. 1453 – wymieniani są Łucja i pracowity Mikołaj Lubek z Płonek. 1418 – szlachcic Janusz wójt alias sołtys w Płonkach. 1431 – tenże Janusz był burgrabią lubelskim. 1446 – szlachcic Januszek z Płonek daje swym synom działy: Stanisławowi i Janowi po połowie w Podgrodziu i Niezabitowie, Jakubowi w Wielkim i Woli Wieliskiej, resztę majątku Piotrowi. 1461 – Piotr był wójtem (Płonek ?). Powinności dziesięcinne Dziesięcina należy do klasztoru świętokrzyskiego, biskupa krakowskiego, prepozyta Kurowa i plebana Klementowic.
1375 – dziesięcina należy do opactwa świętokrzyskiego. 1418 – biskup krakowski Wojciech Jastrzębiec przyłącza wieś Płonki, dotychczas należącą do parafii Garbów, do nowo powstałej parafii Klementowice, nadając jej plebanowi dziesięciny z ról dworskich i sołtysich w Płonkach oraz meszne od kmieci po korcu żyta z łana i po 1 groszu kolędy. 1442 – sąd polubowny postanawia, że dziesięcina snopowa z 11 starych łanów kmiecych w Płonkach winna należeć do opata świętokrzyskiego, a z 10 łanów nowych zwanych „Kalyne” oraz 10 łanów nowo wykarczowanych z drugiej strony wsi w kierunku Kurowa do biskupa krakowskiego. 1470–80 – parafia Kurów. Z 11 łanów kmiecych dziesięcinę snopową dowożą klasztorowi świętokrzyskiemu. Z nowych 10 łanów zwanych „Kalinie” z drugiej strony wsi w kierunku Kurowa dziesięcina należy do biskupa krakowskiego (Długosz L.B. III 254). [Następnie?] z wszystkich łanów kmiecych dziesięcinę snopową i konopną wartości do 6 grzywien dowożą klasztorowi świętokrzyskiemu (Długosz L.B. II 570); 1529 – dziesięcina snopowa wartości 4 grzywny należy do opactwa, z ról sołtysich 1 grzywna prepozyturze w Kurowie. 1529 – dziesięcinę snopową wartości 1 grzywny należy do stołu konwentu świętokrzyskiego, z ról sołectwa dziesięcina snopowa wartości 1 grzywny pobiera prepozyt z Kurowa. 1551 do 1819 – trwają spory o dziesięciny prowadzone z kolejnymi dziedzicami wsi a klasztorem świętokrzyskim. Wydarzenia 1462 – odbyły się w Płonkach roczki kasztelańskie.
Badania archeologiczne W trakcie badań archeologicznych objętych programem Archeologiczne Zdjęcie Polski stwierdzono materialne ślady osadnictwa z wieku VIII-XIII.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Płonki Kategoria:Kalendaria włości dziesięcinnych klasztoru łysogórskiego