thumb|Głowa chrząszcza z rodziny pleszakowatych thumb|Phalacrus caricis thumb|Olibrus corticalis thumb|Stilbus atomarius thumb|Phalacrus fimetarius thumb|Olibrus flavicornis Pleszakowate (Phalacridae) – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych, serii (infrarzędu) Cucujiformia i nadrodziny Cucujoidea. Liczy około 635 gatunków.
Taksonomia Rodzina opisana została w 1815 roku przez Williama Elforda Leacha.
Opis Owady dorosłe Drobne chrząszcze o ciele okrągławym lub owalnym, z wierzchu silnie wypukłym, a pod spodem u prawie wszystkich gatunków płaskim. Głowa skierowana skośnie ku przodowi, z tyłu częściowo przykryta przedpleczem. Oczy duże, owalne i wycięte na przednim brzegu. Czułki 11-członowe, z ostatnimi trzema członami tworzącymi zwartą lub luźną buławkę. Głaszczki szczękowe trójczłonowe, a wargowe dwuczłonowe. Przedplecze trapezopidalne, o bokach zaokrąglonych i silnie się ku przodowi zwężających, a krawędzi tylnej równej lub węższej od nasady pokryw. Tarczka trójkątna, punktowana, dobrze widoczna. Pokrywy przykrywające w całości odwłok, dłuższe niż szerokie, owalne, silnie wypukłe. Wzdłuż krawędzi przyszwowych biegną 1 lub 2 rowki. U nasady gładki, niepunktowany rejon. Odnóża krótkie, silnie zgrubiałe, zaostrzone na krawędziach wewnętrznych. Stopy pięcioczłonowe, przy czym człon czwarty szczątkowy i zrośnięty z piątym. Odwłok złożony od góry z 7 tergitów, a od spodu z 5 sternitów. Ostatni tergit tworzy silniej zesklerotyzowane pygidium.
Larwy Ciało kampeodealne, długości 3–4 mm, wydłużone, słabo zesklerotyzowane, jasno ubarwione z ciemniejszą głową. Głowa hypognatyczna. Przyoczka obecne w liczbie od 2 do 5. Czułki trójczłonowe. Segmenty tułowia dobrze wykształcone. Odnóża czteroczłonowe z pojedynczym pazurkiem na goleniostopie. Odwłok złożony z 9 segmentów, z których ostatni zwieńczony parą urogomf. Obecna jedna para przetchlinek na śródtułowiu i 7 par na odwłoku.
Biologia i ekologia Chrząszcze roślinożerne. Żerują na porażonych grzybami trawach i turzycach oraz astrowatych. Zimują w wierzchniej warstwie gleby i pod odstającą korą. W środkowoeuropejskich warunkach nizinnych pojaw dorosłych następuje w końcu kwietnia lub maju.
Rozprzestrzenienie Rodzina kosmopolityczna, znana ze wszystkich kontynentów, preferująca stery umiarkowane. W Europie występuje 57 gatunków, z czego w Polsce 24.
Systematyka Według pracy Boucharda i innych z 2011 roku rodzina ta podzielona była na 2 podrodziny:
Phaenocephalinae Matthews, 1899 Phalacrinae Leach, 1815
M. Gimmel dokonał w 2013 roku rewizji tej rodziny, wprowadzając następujący podział na „grupy rodzajów” (ang. genus group):
Phaenocephalus-group Phaenocephalus Wollaston, 1873 Phalacrinus Blackburn, 1891 Ranomafanacrinus Gimmel, 2013 Stilbus-group Acylomus Sharp, 1888 Nesiotus Guillebeau, 1896 Stilbus Seidlitz, 1872 Xanthocomus Guillebeau, 1893 Pseudolibrus-group Litostilbus Guillebeau, 1894 Megistopalpus Guillebeau, 1895 Pseudolibrus Flach, 1889 Phalacrus-group Phalacropsis Casey, 1890 Phalacrus Paykull, 1800 Olibroporus-group Austroporus Gimmel, 2013 Olibroporus Casey, 1890 Platyphalacrus Gimmel, 2013 Pycinus Guillebeau, 1893 Ochrolitus-group Ochrolitus Sharp, 1889 Sveculus Gimmel, 2013 Olibrus-group Olibrus Erichson, 1845 Tolyphus Erichson, 1845 Olibrosoma-group Antennogasmus Gimmel, 2013 Malagasmus Gimmel, 2013 Olibrosoma Tournier, 1889 Litochropus-group Litochropus Casey, 1890 Neolitochrus Gimmel, 2013 Rodzaje incertae sedis Apallodes Reitter, 1873 Augasmus Motschulsky, 1858 Entomocnemus Guillebeau, 1894 Eulitrus Sharp, 1889 Grouvelleus Guillebeau, 1892 Litochrus Erichson, 1845 Malagophytus Gimmel, 2013 Paracylomus Gimmel, 2013
Przypisy