thumb|Golec (po lewej) i Garbiec (po prawej), widok od południowego zachodu Golec (niem. Eisen Koppe ), 741 m n.p.m. – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w południowo-wschodniej części Gór Sowich.
Położenie i opis Wzniesienie położone na obszarze Chronionionego Obszaru Krajobrazu Gór Sowich i Bardzkich w południowo-wschodniej części Gór Sowich, na południowo-wschodniej ich krawędzi, około 1,2 km na północny wschód od centrum Przygórza. Kopulaste wzniesienie o zróżnicowanej rzeźbie i ukształtowaniu oraz dość stromych zboczach: zachodnich i wschodnich oraz łagodniejszych południowych, z wyrazistą stożkowato zakończona częścią szczytową. Wznosi się w końcowym odcinku bocznego grzbietu, który odchodzi od Szerokiej położonej w grzbietu głównym w kierunku południowo-zachodnim przez wzniesienia: Garncarz, Garbiec. Od wzniesienia Garbiec, położonego po północnej stronie oddzielone jest płytko wciętym siodłem. Wzniesienie wyraźnie wydzielają wykształcone doliny górskich potoków. Wschodnie zbocze wzniesienia stromo opada do potoku Woliborka. Wzniesienie zbudowane z prekambryjskich gnejsów i migmatytów. Zbocza wzniesienia pokrywa niewielka warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich. Cała powierzchnia wzniesienia łącznie z partią szczytową porośnięta jest lasem świerkowo bukowym regla dolnego. Na południowo-wschodnim stoku góry Golec, w strefie dyslokacyjnej na kontakcie gnejsów sowiogórskich z karbonem produktywnym zagłębia noworudzkiego występuje mineralizacja barytowa. Żyła barytowa o zmiennej miąższości zalega na kontakcie soczewy serpentynitu i dolomitów ankerytonośnych. Baryt jest żółtawy, często zabarwiony wodorotlenkami żelaza i manganu. Zboczami wzniesienie poniżej szczytu prowadzą drogi leśne. U podnóża wzniesienia, po północno - zachodniej stronie położona jest miejscowość Przygórze. Położenie wzniesienia, kształt oraz stożkowy szczyt czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie.
Inne Wzniesienie w przeszłości nosiło nazwę: Eisenkoppe, Eisen Koppe.
Ciekawostki Z południowo-wschodniego zbocza wzniesienia po biegu żyły barytu w przeszłości prowadzona była sztolnia na długości 26 m. Sztolnia została zlikwidowana na początku XX w.
Przypisy surowce chemiczne Baryt p. Przygórze
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1995, . Sudety Środkowe. Skala 1:40000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005. . Góry Sowie, Mapa turystyczna, Skala 1:35000. Wydawnictwo Turystyczne, Plan, Jelenia Góra: 2011. . T.Śnieżek, Góry Sowie, Przewodnik, Oficyna wydawnicza "Rewasz", Piastów, 2012,.
Kategoria:Szczyty Gór Sowich Kategoria:Przygórze