Marian Golczyk (ur. 1921, zm. 2009) – doktor inżynier, wykładowca akademicki, żołnierz Armii Krajowej.
Życiorys Syn Jana. Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej.
Był inżynierem. Uzyskał tytuły naukowe doktora i profesora. Był wieloletnim wykładowcą Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Opolu, a od 1996 Politechniki Opolskiej. Pracował na tamtejszym Wydziale Budownictwa. W 1995 był promotorem magisterskiej pracy inżynieryjnej Wiesława Barana. W 1996 brał udział w sympozjum w Kaiserslautern. Zasiadał w Śląskiej Komisji Nauki Gliwickiego Oddziału Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa.
Został członkiem komisji rewizyjnej założonego w 1990 Klubu Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich w Sanoku.
Żoną Mariana Golczyka była Ewa z domu Makarewicz (zm. 2013). Prochy obojga spoczęły w kolumbarium na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.
thumb|240px|Miejsce pochówku Mariana Golczyka Publikacje Budowa powłokowej cylindrycznej chłodni żelbetowej w Hucie im. B. Bieruta w Częstochowie. Monografia (1959) Chłodnie kominowe i wentylatorowe (1967, współautor: Józef Ledwoń) Zagadnienia konstrukcyjne budowli wieżowych (1980)
Odznaczenia i nagrody Srebrny Krzyż Zasługi (1955, za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie budownictwa przemysłowego). Nagroda państwowa II stopniaNauka polska, Tom 26, Wydania 7-12, s 139.
Przypisy
Kategoria:Naukowcy związani z Sanokiem Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Opolskiej Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej