Mikołaj Wasiljewicz Drańko, ros. Николай Васильевич Дранько (ur. 9 marca 1908 w Dawidgródku, zm. 11 września 1986) – polsko-białoruski kolarz szosowy i torowy, a następnie radziecki trener i działacz kolarski związany z Brześciem (w latach 1923–1939 Brześciem nad Bugiem). Jeden z najwybitniejszych sportowców Polesia w okresie międzywojennym.
Życiorys Równolegle z trenowaniem kolarstwa pracował jako kierowca. Od 15 sierpnia 1926 r. do 15 lutego 1927 r. odbył praktykę warsztatową w 9 Dywizjonie Samochodowym w Garnizonie Brześć nad Bugiem, a w samym 1927 r. ukończył w nim również kurs na kierowcę samochodowego.
Kariera sportowa W pierwszych zawodach kolarskich wziął udział w wieku 16 lat, reprezentując Towarzystwo Kolarsko-Sportowe w Brześciu nad Bugiem, z którym był związany przez następne lata swojej kariery. W 1928 r. zadebiutował w I Biegu Kolarskim Dookoła Polski (późniejszy Tour de Pologne), osiągając na rowerze z warszawskiej fabryki A. Kamińskiego 21. miejsce. Dzięki odniesionemu w 1929 r. zwycięstwu w liczącym 100 km wyścigu w województwie poleskim został również uczestnikiem II Biegu Dookoła Polski – jako jedyny kolarz z Polesia. Niekorzystne warunki pogodowe zmusiły jednak go do wycofania się z wyścigu na najdłuższym VIII etapie z Krakowa do Lwowa. W latach 1929–1939 pozostawał niepokonany we wszystkich wyścigach kolarskich (na szosie i torze) na terenie województwa poleskiego. W czerwcu 1931 r. w Brześciu na Bugiem zdobył tytuł mistrza województwa w kolarstwie torowym, z kolei w październiku tego samego roku wygrał liczący 30 km wyścig kolarski na przełaj. Po przyjeździe do Warszawy w kwietniu 1932 r. „na trening torowy” planował wstąpić do Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów lub Legii Warszawa. W zespole pierwszego z wymienionych klubów (wspólnie z Czesławem Bryszkem, Stefanem Popończykiem i Kazimierzem Włodarczykiem) bezskutecznie walczył o osiągnięcie minimum olimpijskiego w biegu drużynowym na dystansie 4000 m (5:03,8), premiującego polskich kolarzy torowych wyjazdem na igrzyska olimpijskie do Los Angeles (1932).
II wojna światowa i dalsze losy w ZSRR Zarówno przed, jak i przez cały okres II wojny światowej pracował w straży pożarnej w Brześciu.
Po zakończeniu działań wojennych powrócił do sportu. W latach 1946–1952 pełnił funkcję starszego trenera reprezentacji Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (BSRR) w kolarstwie. W 1953 r. założył w Brześciu dziecięco-młodzieżową szkołę sportową nr 2 specjalizującą się w kolarstwie, którą prowadził przez ponad 20 lat. Na rzecz szkoły przekazał m.in. rzadkie rowery z przedwojennych fabryk niemieckich, amerykańskich, angielskich, francuskich i czeskich, na których sam startował w różnych wyścigach kolarskich. Pod jego kierunkiem młodzi adepci kolarstwa zdobywali w następnych latach wiele tytułów mistrzowskich oraz wyróżniali się w zawodach o randze narodowej. W uznaniu zasług trenerskich dwukrotnie wysuwano jego kandydaturę do tytułu „Zasłużony Trener ZSRR”, jednak – oficjalnie „z powodów danych osobistych zawartych we wniosku” – za każdym razem była ona wycofywana. Łącząc pracę dyrektora szkoły, trenera i sportowca pozostawał czynnym zawodnikiem do 50. roku życia.
Upamiętnienie Co roku w Brześciu odbywają się otwarte narodowe zawody kolarskie upamiętniające Mikołaja Drańkę. We wrześniu 2025 r. w rejonie kamienieckim, na autostradzie poświęconej pamięci Mikołaja Drańki, zorganizowano kolarskie mistrzostwa Białorusi.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy kolarze szosowi Kategoria:Polscy kolarze torowi Kategoria:Radzieccy trenerzy Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Ludzie związani z Brześciem