Hearts of Iron IV – gra komputerowa z gatunku grand strategy wargame i real time strategy z serii Hearts of Iron osadzona w realiach II wojny światowej. Została stworzona i wydana przez szwedzkie studio Paradox Interactive na komputery z systemami Windows, macOS oraz Linux. Premiera odbyła się 6 czerwca 2016 roku.
Rozgrywka Gra Hearts of Iron IV jest strategią czasu rzeczywistego. Zależnie od scenariusza, rozgrywka toczy się w latach 1936-1948, bądź 1939-1948, przy czym jest możliwa kontynuacja gry po roku 1948. Gracz wciela się w przywódcę jednego z państw istniejących w tym okresie, by podejmować decyzje dotyczące dyplomacji, rozwoju wojska i technologii wybranego państwa. Gra posiada tryb jedno lub wieloosobowy.
Decyzje polityczne Podczas gry zyskuje się tzw. siłę polityczną, która umożliwia dobieranie doradców, wykonywanie celów narodowych oraz uzyskanie celów wojennych, które pozwalają wypowiadać wojny, a także podejmować różne decyzje polityczne.
Drzewka celów narodowych Każde państwo posiada tzw. „cele narodowe”. Pozwalają one na wystąpienie specjalnych wydarzeń stanowiących odstępstwo od standardowych zasad. Unikalne drzewa narodowe w podstawowej wersji gry posiadają: III Rzesza, USA, Wielka Brytania, Francja, Włochy, Japonia, ZSRR, Polska i Finlandia. Listę państw z własnymi drzewkami można powiększyć za pomocą DLC. Kraje nieposiadające własnych, unikalnych drzew celów narodowych, korzystają ze standardowych, wspólnych celów umożliwiających ogólny rozwój państwa.
Ideologia W grze istnieją cztery ideologie: komunizm, faszyzm, demokracja i bez powiązań. W czasie gry jest możliwa zmiana ideologii państwa, dzięki systemowi celów politycznych, doradcom w rządzie, bądź zwiększaniu poparcia dla swojej ideologii w innych państwach.
Wojsko Wojsko dzieli się na dywizje lądowe, marynarkę i lotnictwo. Gracz może wydawać jednostkom polecenia zmiany pozycji.
Wojsko lądowe Armia lądowa składa się z dywizji. Każdą dywizją można sterować indywidualnie lub dowodzić nimi zbiorowo w ramach armii, lub grup armii. Na zapotrzebowanie dywizji składają się zasoby ludzkie i sprzęt. Dywizje można grupować na poziomie armii, do których dowództwa można przypisać generała. Każdy generał może mieć maksymalnie 24 (lub 30, jeśli dany oficer posiada odpowiednią cechę) dywizji pod swoją komendą, bez ponoszenia kar w statystykach. Do grup armii można przypisać marszałków polowych. Każdy marszałek polowy może dowodzić maksymalnie pięcioma armiami (lub siedmioma, jeśli dany dowódca posiada specjalną cechę) bez ponoszenia dodatkowych kar.
Dywizje posiadają swój „szablon”, który gracz może modyfikować za pomocą punktów doświadczenia. Każdy szablon składa się z batalionów bojowych (walczących) i kompanii wsparcia. Dostępne są również szablony wojsk specjalnych, które umożliwiają m.in. dokonywanie desantów z powietrza (w przypadku spadochroniarzy), jednak są limity na produkcję takich jednostek zależne od ilości dywizji już wystawionych.
Bataliony walczące podzielone są na grupy: piechoty, mobilne (zmotoryzowane lub zmechanizowane) oraz pancerne. Gra umożliwia tworzenie dowolnych kombinacji batalionów do maksymalnej liczby 25 w jednym szablonie dywizji.
Kompanie wsparcia dostępne są po jednej danego typu dla każdego szablonu dywizji, do maksymalnej liczby pięciu różnych. Dostępne kompanie wsparcia to: kompania saperów (inżynierów), zwiadu (kawaleryjskiego, zmotoryzowanego, wyposażonego w samochody pancerne/lekkie czołgi lub rangerzy), żandarmerii wojskowej, utrzymania/naprawy, szpitali polowych, logistyki, sygnałowej (łączności) oraz artylerii zwykłej, przeciwpancernej, przeciwlotniczej i rakietowej.
Marynarka W skład marynarki wchodzą okręty, wśród których istnieją różne typy: okręty podwodne, lekkie i ciężkie krążowniki, niszczyciele, krążowniki liniowe, lotniskowce, pancerniki i superciężkie pancerniki. Okręty można przydzielać do flot. Każdą flotą może dowodzić admirał. Samym okrętom nie można wydawać poleceń, natomiast można wydawać polecenia typu: gdzie mają patrolować, czy muszą atakować itp. Okręty potrzebują portów i stoczni do dokonywania napraw.
Lotnictwo W grze istnieje także lotnictwo bojowe. Samoloty wchodzą w skład dywizjonów. Każdy dywizjon może być przydzielony do jednego regionu oraz kilku misji (np. walka o dominację w powietrzu, wsparcie sił naziemnych, czy przechwytywanie wrogich bombowców). W grze istnieją różne typy samolotów: m.in. bombowce, myśliwce, samoloty transportowe, szturmowe i morskie oraz rakiety (zaliczane do samolotów). Do każdego dywizjonu można przydzielić asa lotnictwa (jeśli takowy jest dostępny), as nieznacznie podnosi skuteczność bojową danej jednostki. Same samoloty pomagają podczas bitew lądowych, pozwalają na niszczenie wrogiego przemysłu, mogą walczyć o dominację na morzu, atakując wrogie okręty i konwoje, umożliwiają desanty spadochronowe oraz zrzucanie bomb atomowych.
Produkcja, technologia i budownictwo W grze można produkować sprzęt, odkrywać nowe technologie oraz rozbudowywać potencjał przemysłowy kierowanego państwa, konstruując budynki takie jak: fabryki cywilne, fabryki wojskowe, stocznie itp.. Produkcja sprzętu wojskowego pozwala na zaopatrzenie różnego typu oddziałów wojskowych (m.in. dywizji pancernych lub dywizji piechoty), tworzenie dywizjonów lotniczych (złożonych z różnych typów statków powietrznych, np. myśliwców lub bombowców strategicznych). Stocznie pozwalają na budowę różnego typu okrętów, które po ukończeniu same stają się samodzielną jednostką wojskową, mogącą wchodzić w skład większej floty. Fabryki cywilne pozwalają na budowę innych budynków, a ich większa liczba przydzielona do danej konstrukcji zwiększa prędkość jej powstawania. Ważnym czynnikiem jest również poziom infrastruktury w danej prowincji. Bardziej rozwinięta infrastruktura zwiększa prędkość poruszania się oddziałów wojskowych w danym regionie, pozwala ulepszyć dostawy zaopatrzenia do nich, a także przyspiesza budowę wszystkich innych budynków w danym regionie. Oprócz fabryk, infrastruktury i stoczni gra umożliwia konstruowanie innego typu budynków, m.in. radarów, bunkrów (również nabrzeżnych), rafinerii (zwiększających możliwości przetwórstwa paliwa lub, w zależności od rodzaju, dostarczających syntetyczną gumę), lotnisk i portów morskich.
Surowce i Handel W grze jest dostępne 8 typów surowców: stal, guma, wolfram, aluminium, chrom, ropa i węgiel. Są one rozmieszczone po całej mapie. Można zwiększać ich wydobycie poprzez: rozwój infrastruktury, budowę sieci elektrycznej o dużej wydajności, specjalne decyzje, kosztujące gracza siłę polityczną oraz fabryki cywilne, budowę rafinerii (dotyczy wyłącznie ropy i gumy).
Większość surowców służy do budowania sprzętu. Wyjątkiem są ropa, która służy jako paliwo do zasilania samolotów, floty i pojazdów zmechanizowanych, oraz węgiel, który zasila fabryki.
Surowce można zdobywać poprzez również poprzez aneksję danego terytorium z surowcami. Jest możliwa regulacja ilości surowców narodowych poprzez prawo handlowe.
Handel Handel surowcami odbywa się poprzez szlaki handlowe rozmieszczone po całej mapie. Do transportu morskiego surowców potrzebne są konwoje. Wróg podczas wojny może uniemożliwić użytkowanie szlaków morskich poprzez ustanowienie dominacji morskiej lub topienie konwojów z surowcami.
Handel z krajem poddanym wyróżnia się możliwością importu większej ilości surowca (80 jednostek) w koszcie jednej fabryki cywilnej. Odbywa się to kosztem wzrostu punktów niezależności u poddanego.
DLC Do gry stworzono 29 DLC, z czego 15 zawiera zmiany kosmetyczne.