thumb|240px|Grób Janusza Żełobowskiego na cmentarzu Rakowickim Janusz Żełobowski (ur. 1 stycznia 1932 w Wilnie, zm. 7 listopada 2016 w Krakowie) – polski śpiewak operetkowy, pierwszy amant sceny operetkowej Krakowskiego Teatru Muzycznego w latach 1957–1971, solista Operetki Warszawskiej od 1970 do 2003.
Życiorys Janusz Żełobowski urodził się w Wilnie i w okolicach tego miasta się wychował. Średnią szkołę ukończył już po II wojnie światowej w Olsztynie w 1952, kształcąc się równocześnie muzycznie. W 1953 dostał się na krakowską Akademię Muzyczną do klasy śpiewu solowego Bronisława Romaniszyna. Po uzyskaniu dyplomu w 1959, Żełobowski doskonalił swój głos u Gustawa Serafina. Pierwsze sukcesy wokalne odniósł w trakcie nauki: wyróżnienie na I Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaków w Warszawie (1951) i nagroda na Międzyuczelnianym Konkursie Mozartowskim w Katowicach (1956). Przed ukończeniem studiów, w 1957, debiutował na krakowskiej scenie operowej, gdzie śpiewał liryczną partię Almavivy w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniiego. Na scenie operowej wystąpił także w Opowieściach Hoffmanna (jako Natanael), Pajacach (jako Beppo), Strasznym dworze (jako Damazy), Madamie Butterfly (jako Goro), w Odprawie posłów greckich (jako narrator) oraz w roli tytułowego Fra Diavolo w operze Daniela Aubera. Premiera tej opery odbyła się w 1967, kiedy Janusz Żełobowski był już związany ze sceną operetkową Krakowskiego Teatru Muzycznego i uznany za jej pierwszego amanta. W operetce zadebiutował w 1959 partią Alfreda w Zemście nietoperza Johanna Straussa.
Związek z krakowską sceną operetkową zaowocował kolejnymi partiami: Juan Domingo (Clivia), John Smith (Kariera Panny Mary), Edwin (Księżniczka czardasza), Obolski (Fajerwerk), Andrzej (Panna Wodna), Rene (Cnotliwa Zuzanna), Jean (Loża królewska), Barinkay (Baron cygański), Fred (My Fair Lady), Adam (Ptasznik z Tyrolu), Hrabia (Wiedeńska krew), Ali (Miłość szejka), Porucznik (Dama od Maxima), Igor (My chcemy tańczyć), czy Daniło (Wesoła wdówka). Żełobowski występował w operetce klasycznej, a także współczesnym musicalu, polskiej i zagranicznej komedii muzycznej, co czyniło go artystą wszechstronnym. W czerwcu 1970 zadebiutował na scenie Operetki Warszawskiej w Baronie cygańskim, a stałym solistą został rok później.
W Operetce Warszawskiej występował w Człowieku z La Manczy, Życiu paryskim, Hrabinie Maricy, Rose-Marie, Królu walca, Bal w Savoyu oraz w kilkudziesięciu innych operetkach i musicalach. Jerzy Waldorff scharakteryzował go wówczas: „Janusz Żełobowski – piękny głos, takaż aparycja!”. W latach 70. i 80. występował także poza macierzystą sceną, śpiewając w Teatrze Muzycznym w Łodzi (Bal w Savoyu, My Fair Lady), Operetce Dolnośląskiej we Wrocławiu (Miłość szejka, Wesoła wdówka), Operze Bałtyckiej w Gdańsku (Wesoła wdówka), czy w Poznaniu. Brał udział, przez około 16 lat bez przerwy (od 1971), w radiowych Podwieczorkach przy mikrofonie.
Z zespołem stołecznej operetki występował także w Niemczech, Francji, Belgii, Austrii, Holandii, Szwajcarii, Czechosłowacji, Bułgarii, Korei, ZSRR, we Włoszech.
Po 2003 Janusz Żełobowski powrócił na krakowskie sceny. 30 czerwca 2007 odbył się Jubileusz 50-lecia pracy artystycznej w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie.
Mąż śpiewaczki operetkowej Barbary Marczyńskiej. Ojciec pianistki Renaty Żełobowskiej-Orzechowskiej.
Odznaczenia i nagrody Statuetka „Arion” – nagroda ZASP za całokształt twórczości scenicznej w dziedzinie teatru muzycznego (2004) Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (13 kwietnia 2016)
Przypisy
Bibliografia "Operetka wciąż kochana" Dziennik Polski "Jubileusz 50-lecia pracy artystycznej" Opera Krakowska "Śpiewam i będę jeszcze śpiewał" wywiad dla Dziennika Polskiego
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Muzycy związani z Krakowem Kategoria:Muzycy związani z Warszawą Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Pochowani w alei zasłużonych na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy soliści operetkowi Kategoria:Polscy śpiewacy operowi Kategoria:Polscy śpiewacy klasyczni Kategoria:Polscy tenorzy Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2016