Megaladapidae – monotypowa wymarła rodzina ssaków naczelnych z nadrodziny lemurowców (Lemuroidea), obejmująca 3 wymarłe gatunki zamieszkujące niegdyś Madagaskar. Największe mierzyły od 1,2 do 1,5 m długości.

Budowa thumb|left|Czaszka Megaladaspis madagascariensis thumb|left|Szkielet Megaladapis grandidieri Megaladapis znacznie różnił się od wszystkich dzisiejszych małpiatek. Miał przysadziste ciało. Budową przypominał dzisiejszego koalę. Długie ramiona, stopy, palce rąk i nóg wyspecjalizowały się w kierunku chwytania drzew. Jego tylne kończyny układały się łukowato, co pomagało w pionowym wspinaniu się na pnie drzew. Ręce i stopy były zakrzywione. Kostki i nadgarstki nie posiadały spotykanej u większości lemurów stabilności potrzebnej w przemieszczaniu się po ziemi.

Odlew czaszki pozwolił ocenić objętość mózgu na około 250 cm3. To około 3–4 razy więcej niż u domowego kota.

Megaladapis ewoluował, ponieważ topografia Madagaskaru podlegała nieustannym zmianom. Wraz z innymi lemurami Megaladapis wyspecjalizował się, zajmując swą własną niszę ekologiczną. Ogólnie u wspinaczy żyjących na drzewach można spodziewać się zwiększania rozmiarów kończyn przednich proporcjonalnie do zwiększania rozmiarów ciała.

Systematyka Etymologia Megaladapis: megas, μεγαλη megalē ‘wielki’; rodzaj Adapis . Dinolemur: gr. δεινος deinos ‘straszny, potężny’; rodzaj Lemur . Typ nomenklatoryczny: Dinolemur Grevei (= Megaladapis madagascariensis ). Peloriadapis: gr. πελωριος pelōrios ‘ogromny’; rodzaj Adapis . Typ nomenklatoryczny: Peloriadapis Edwardsi . Palaeolemur: gr. παλαιος palaios ‘stary, antyczny’; rodzaj Lemur . Typ nomenklatoryczny: Palaeolemur destructus (= Peloriadapis Edwardsi ). Mesoadapis: gr. μεσος mesos ‘środkowy, pośredni’; rodzaj Adapis . Typ nomenklatoryczny: Mesoadapis destructus (= Peloriadapis Edwardsi ). Megalindris: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē ‘wielki’; rodzaj Indris . Typ nomenklatoryczny: Megalindris gallienii (= Peloriadapis Edwardsi ).

Podział systematyczny Do rodziny należy jeden rodzaj, Megaladapis, do którego zaliczane są następujące gatunki: Megaladapis edwardsi Megaladapis grandidieri Megaladapis madagascariensis

W kulturze Uważa się często, że malgaskie legendy o wymarłym zwierzęciu tretretretre lub tratratratra odnoszą się w rzeczywistości do Megaladapis. Jednakże ich szczegóły, zwłaszcza przypominająca ludzką twarz zwierzęcia, dużo lepiej pasują do Palaeopropithecus.

Wymarcie Szczątki Megaladapis znaleziono w okolicy bagna Ambolisatra na południowym zachodzie wyspy. Były jednym z licznych przedstawicieli megafauny, która wyginęła na Madagaskarze w tym samym czasie. Były to wolne stworzenia, zachowujące aktywność w ciągu dnia. Czyniło to je podatnymi na drapieżnictwo, pożary lasów, destrukcję siedlisk i być może wprowadzone do środowiska patogeny.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ssaki Madagaskaru Kategoria:Lemurowe Kategoria:Wymarłe zwierzęta Madagaskaru