Vinītaruci (wiet. Tý ni đa lưu chi, chiń. 毘尼多流支); zm. 594) – indyjsko-wietnamski mistrz thiền ze szkoły vinītaruci.
Życiorys Pochodził z południowych Indii. Należał do kasty braminów. Już jako młody człowiek dążył do wyjścia poza konwencjonalny świat, wędrował po całych Indiach w poszukiwaniu oświecenia. Nie znalazłszy możliwości duchowego rozwoju w Indiach, udał się w podróż do wschodniej Azji.
Szóstego roku okresu Dajian za panowania , czyli w 574 roku, Vinītaruci przybył do Chang’anu, ówczesnej stolicy północnych Chin. Był to okres, gdy cesarz Wu z Północnej Dynastii Zhou usiłował zniszczyć buddyzm. Następnie Vinītaruci odbył podróż na południe Chin, do ówczesnej południowej stolicy – Ye. W tym właśnie okresie Trzeci Patriarcha szkoły chan Jianzhi Sengcan ukrywał się w rejonie góry Sikong. Vinītaruci pragnął być jego uczniem. Po jakimś czasie ze względów na bezpieczeństwo, Sengcan nakazał mu udać się dalej na południe i przyjmować uczniówCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. Str. 164Na pewno Vinitaruci nie był uczniem Trzeciego Patriarchy Sengcana. Późniejsi autorzy pragnąc połączyć wietnamski thiền z chińskim chanem połączyli te dwie postacie.
Vinītaruci dotarł do klasztoru Zhizhi (制止寺) w Guangzhou (廣州), gdzie przebywał przez sześć lat. Przetłumaczył wtedy kilka sutr na język chiński.
Trzeciego miesiąca w drugim roku okresu Daxiang za panowania dynastii Zhou, czyli w roku 580, Vinītaruci przybył do Wietnamu i zamieszkał w klasztorze Pháp Vân (chiń. 法雲寺 Fayun si) w wiosce Cổ Châu w prowincji Long Biên.
Vinītaruci zmarł w czternastym roku okresu Kaihuang za panowania dynastii Sui. Jego główny uczeń Pháp Hiền (法賢) skremował jego ciało i umieścił relikwie w wybudowanej stupieCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. Str. 165.
Spuścizna literacka Różnorodność karmicznej odpłaty (tłumaczenie) Dhāraṇī Sūtra (tłumaczenie) Tekst Thiền uyển tập anh zawiera informację, że przetłumaczył także Gayāśīrṣasūtra, jednak została ona przetłumaczona przez mnicha nazwiskiem Dharmaprajñā.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 30/3. Jianzhi Sengcan (ok. 529-613) 31/4/1. Vinītaruci (zm. 594) 32/5/2. Pháp Hiền (zm. 626) Nie wiadomo czy Pháp Hiền był nauczycielem Huệ Nghiêma 33/6/3. Huệ Nghiêm 34/7/4. Thanh Biện (zm. 686)
Bibliografia Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền uyển tập anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481.
Przypisy
Kategoria:Mistrzowie thiền Kategoria:Urodzeni w VI wieku Kategoria:Zmarli w 594 Kategoria:Indyjscy misjonarze buddyjscy Kategoria:Duchowni buddyjscy epoki Dynastii Południowych i Północnych