thumb|Hymenofor thumb|Okaz o żółtej barwie thumb|Żółknące pory Miękkoporek mleczny, drobnoporek mleczny (Postia tephroleuca (Fr.) Jülich) – gatunek grzybów z rodziny Dacryobolaceae.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji: Postia, Dacryobolaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1821 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Polyporus tephroleucus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1982 r. Walter Jülich, przenosząc go do rodzaju Postia. Synonimów naukowych jest 22. Niektóre z nich:
W 2023 Władysław Wojewoda nadał mu polską nazwę drobnoporek mleczny, przez S. Domańskiego gatunek ten opisywany był jako białak mleczny lub białak popielaty. Obydwie te nazwy są niespójne z aktualną nazwą naukową. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego nadała nową nazwę miękkoporek mleczny.
Morfologia Owocnik Jednoroczna huba o mięsistej konsystencji. Do podłoża przyrasta bokiem. Owocniki wyrastają pojedynczo lub w nielicznych skupiskach. Pojedynczy ma średnicę do 10 cm i grubość do 4 cm, brzeg ostry. Kształt wachlarzowaty, konsolowaty lub półkolisty. Skórka zbudowana jest ze strzępek o żelatynowej konsystencji, początkowo promieniście włókienkowata, później gładka, czasami nierówna i guzkowata. Barwa górnej powierzchni kapelusza początkowo biała, później szarobiaława, popielatoszarawa i rogowoszarawa. Wysychając żółknie. Hymenofor Rurkowaty, znajduje się na dolnej stronie owocnika. Rurki mają długość 3–8 mm, ich pory są bardzo drobne, okrągławe lub wydłużone. Mają średnicę 0,15-0–6 mm (na 1 mm mieści się ich zazwyczaj 4-6). Hymenofor jest białawy i tylko na porozrywanych brzegach żółtawy. Miąższ Miękki, mięsisty, biały i nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Nie posiada zapachu, smak łagodny, czasami kwaskowaty. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki kontekstu cienkościenne lub umiarkowanie grubościenne, z licznymi przegrodami, niektóre gęsto rozgałęzione. Mają szerokość 3–8 μm. Strzępki tramy głównie cienkościenne, o szerokości 2–4 μm, ze sprzążkami. Brak cystyd i innych płonnych elementów hymenium. Podstawki zgrubiałe, 4–sterygmowe, o rozmiarach 14–16 × 4–5 μm ze sprzążkami w podstawie. Zarodniki cylindryczne, lekko zakrzywione, bezbarwne, gładkie, nieamyloidalne, o rozmiarach 4,5–6 × 1–1,5 μm. Gatunki podobne Jest kilka bardzo podobnych morfologicznie grzybów o białym owocniku i mięsistej konsystencji. drobnoporek gorzki (Postia stiptica). Najłatwiej odróżnić go smakiem – jest wyraźnie gorzki białak śnieżysty (Tyromyces chioneus). Wywołuje białą zgniliznę drewna, drobnoporek mleczny brunatną. Najłatwiej odróżnić te dwa gatunki analizą cech mikroskopowych gąbczak piankowy (Spongipellis spumeus). Ma pory okrągławo-labiryntowate, dwuwarstwowy miąższ i jest rzadki.
Występowanie i siedlisko Notowany jest w Ameryce Północnej, Azji i Europie – tutaj najliczniej. W Polsce podano wiele jego stanowisk w piśmiennictwie naukowym. Według W. Wojewody nie jest zagrożony.
Nadrzewny saprotrof rozwijający się na martwym drewnie drzew iglastych i liściastych, szczególnie na brzozie brodawkowanej, buku, olszy i jodle. Owocniki wyrastają od sierpnia do października.
Znaczenie Grzyb niejadalny. Powoduje brunatną zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Dacryobolaceae Kategoria:Mykobiota Polski