Carlos Palomino (ur. 10 sierpnia 1949 w San Luis Río Colorado) – meksykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii półśredniej.

Gdy miał dziesięć lat, jego rodzina przeniosła się do Stanów Zjednoczonych i zamieszkała w Santa Ana. Palomino odnosił sukcesy w boksie amatorskim, gdy służył w United States Army. Był mistrzem armii w 1971 i 1972 w wadze półśredniej, a także amatorskim mistrzem USA (AAU) w wadze lekkopółśredniej w 1972 (pokonał wówczas przyszłego mistrza olimpijskiego Sugar Raya Sealesa.

Rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1972. Po wygraniu 10 walk i zremisowaniu jednej doznał w 1974 pierwszej porażki, gdy pokonał go Andy Price. W listopadzie 1975 zremisował z wysoko notowanym Hedgemonem Lewisem.

22 czerwca 1976 w Londynie zmierzył się z mistrzem świata organizacji World Boxing Council w wadze półśredniej Johnem Straceyem. Pokonał go przez techniczny nokaut w 12. rundzie i został nowym mistrzem świata.

Palomino w obronie zdobytego tytułu mistrzowskiego pokonał kolejno: Armando Muñíza 21 stycznia 1977 w Los Angeles przez techniczny nokaut w 15. rundzie, Dave’a Boya Greena 14 czerwca 1977 w Londynie przez nokaut w 11. rundzie, Everaldo Costę Azevedo 13 września 1977 w Los Angeles na punkty, José Palaciosa 10 grudnia 1977 w Los Angels przez nokaut w 13. rundzie, Ryu Sorimachi 11 lutego 1978 w Las Vegas przez nokaut w 7. rundzie, Mimouna Mohatara 18 marca 1978 w Las Vegas przez techniczny nokaut w 9. rundzie i ponownie Armando Muñíza 25 maja 1978 w Los Angeles na punkty.

W kolejnej walce Palomino stracił tytuł mistrzowski. 14 stycznia 1979 w San Juan Wilfred Benítez pokonał go niejednogłośnie na punkty.

W następnej walce Palomino zmierzył się z Roberto Duránem, który przeszedł do wagi półśredniej po rezygnacji z tytułu mistrzowskiego w wadze lekkiej. 22 czerwca 1979 Durán jednogłośnie zwyciężył na punkty. Po tej walce Palomino wycofał się z zawodowego uprawiania boksu.

Próbował swych sił jako aktor, występując w wielu filmach i programach telewizyjnych. Jego młodszy brat Paul Palomino był bokserem amatorskim. Zginął wraz z pozostałymi członkami reprezentacji USA w katastrofie lotniczej na Okęciu w 1980.

Carlos Palomino powrócił do zawodowego uprawiania boksu w 1997. W wieku 48 lat wygrał cztery walki przez nokaut (w tym z byłym mistrzem świata René Arredondo, ale w kolejnej przegrał na punkty w maju 1998 z Wilfredo Riverą i ostatecznie zakończył karierę pięściarską.

Został wybrany w 2004 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.

Filmografia Filmy fabularne + Rok Tytuł Rola Reżyser1983 Taniec krasnoludków (Dance of the Dwarfs) bandyta Gus Trikonis Nieznajomi się całują (Strangers Kiss) Esteban Matthew Chapman 1987 A jednak żyje 3: Wyspa żyjących (It’s Alive III: Island of the Alive) pierwszy Kubańczyk Larry Cohen Nasty Hero (TV) Carlos Nick Barwood Szaleństwo (Rampage) Nestode William Friedkin 1988 Kamienie Ibarry (Stones for Ibarra) Julian Palacio Jack Gold 1989 Cicha noc, śmierci noc III: Przygotuj się na najgorsze (Silent Night, Deadly Night 3: Better Watch Out!) kierowca ciężarówki Monte Hellman Pięści ze stali (Fists of Steel) Carlos Diaz Jerry Schafer 1991 Bomba zegarowa (Timebomb Pan Green Avi Nesher Brutalna gra (Legal Tender) detektyw Hernandez Jag Mundhra 1992 Mój samuraj (My Samurai) detektyw Ramirez Fred H. Dresch 1993 Geronimo: amerykańska legenda (Geronimo: An American Legend) sierżant Turkey Walter Hill Patrz do końca (Die Watching) detektyw Barry Charles Davis 1994 Anioł pożądania (Criminal Passion) głos Donna Deitch Mecz śmierci (Death Match) Dock Foreman Joe Coppoletta 1996 Dzikie serca (Criminal Hearts, wideo) Ramon Dave Payne One Clean Move (krótkometrażowy) barman D.W. Brown Detonator detektyw Martin Ortiz Garrett Clancy 1999 Ostatni skok (If... Dog... Rabbit) Cesar Matthew Modine 2000 Cena sławy (Price of Glory) Oscar Carlos Avila 2002 Turn of Faith Angelo Muro Charles Jarrott 2004 Tommy Riley (Fighting Tommy Riley) Hector Eddie O’Flaherty Taśmy zbrodni (American Crime) Phillby Dan Mintz 2015 Callejero (Uliczny) Javier Sr. Ray Gallardo 2019 Relish złota rączka Justin Isaac Ward

Seriale Rok Tytuł Rola Uwagi 1978 Taxiw roli samego siebie 1 odcinek 1979 Biały cień (The White Shadow) 1 odcinek 1980 Buck Rogers w XXV wieku (Buck Rogers in the 25th Century) olimpijczyk odc. „Olimpiada” („Olympiad”) 1984 Legmen Joey Bazan odc. „Wciąż żyję o piątej” („Still Alive at Five”) 1985 Autostrada do nieba (Highway to Heaven) Mendoza odc. „Pobłogosław chłopców w błękicie” („Bless the Boys in Blue”) 1986 Nieustraszony (Knight Rider) w roli samego siebie odc. „Odkupienie mistrza” („Redemption of a Champion”) Posterunek przy Hill Street (Hill Street Blues) Ramon odc. „Sprawa Klappa” („A Case of Klapp”) 1992 Gliniarz i prokurator (Jake and the Fatman) Juanito Santana odc. „Tylko ty, tylko ja” („Just You, Just Me”) 1994 Nowojorscy gliniarze (NYPD Blue) Jesus Cepeda odc. „Zeppo Marks Brothers” 1996 Wysoka fala (Chasing Mavericks) Paco 2 odc. „Cokolwiek, kiedykolwiek i gdziekolwiek” („Anything, Anytime, Anywhere”) 1997 Diagnoza morderstwo (Diagnosis Murder) ogrodnik odc. „Komedia to morderstwo” („Comedy Is Murder”) 1998–99 Air America Hector Ramirez 2 odcinki 1999 Star Trek: Voyager bokser odc. „Walka” („The Fight”) 2001 Reba dr Gomez odc. „Każde zdjęcie opowiada historię” („Every Picture Tells a Story”)2003 Pozdrowienia z Tucson (Greetings from Tucson) Pan Sanchez odc. „Rywalizacja rodzeństwa” („Sibling Rivalry”) Bracia García (The Brothers Garcia) Guillermo odc. „Strefa Spinu” („The Spin Zone”)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Meksykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półśredniej Kategoria:Ludzie urodzeni w San Luis Río Colorado