thumb|Budowa wewnętrzna przekaźnika Buchholza Przekaźnik Buchholza – przekaźnik gazowo-wydmuchowy wykorzystywany jako zabezpieczenie w transformatorach energetycznych, został wynaleziony przez niemieckiego inżyniera Maxa Buchholza w roku 1921.
Zabezpieczenie instaluje się na rurze łączącej kadź z konserwatorem oleju. Jego zadaniem jest ochrona transformatora przy zaistnieniu następujących sytuacji: zwarcie wewnątrz kadzi, wydzielanie się gazów powstałych na skutek rozkładu termicznego izolacji stałej, obniżenie się poziomu oleju na skutek wycieku z kadzi.
Zabezpieczenie tego typu działa dwustopniowo. Stopień pierwszy jest związany z obniżeniem się poziomu oleju w kadzi (np. wyciek) lub zbieraniem się gazu pod górną pokrywą zabezpieczenia (rozkład izolacji). Pierwszy stopień zabezpieczenia nie powoduje wyłączenia transformatora, a jedynie uruchomienie sygnalizacji. Należy wtedy sprawdzić skład gazu obecnego w układzie, żeby upewnić się co do przyczyny zadziałania urządzenia. Jeśli jest to gaz palny należy bezwzględnie wyłączyć transformator.
Drugi stopień zabezpieczenia powodujący automatyczne wyłączenie transformatora związany jest z przepływem ponad wyznaczoną ilość oleju lub gazu do konserwatora. Przyczyną przepływu może być wystąpienie zwarcia w transformatorze, w którym wydzieli się moc ponad 30 kW. W ten sposób chroni się transformator przed uszkodzeniem.
Przekaźnik Buchholza według polskich przepisów należy stosować we wszystkich transformatorach o mocy powyżej 1 MVAInż. Ryszard Bluszcz:Zabezpieczenia typu Buchholz w transformatorach energetycznych - konieczność badań okresowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Transformatory Kategoria:Urządzenia automatyki