Leati Joseph „Joe” Anoaʻi (ur. 25 maja 1985 w Pensacoli na Florydzie) – amerykański wrestler, były zawodnik futbolu kanadyjskiego i członek rodziny Anoaʻi, obecnie występujący w federacji WWE w brandzie Raw pod pseudonimem ringowym Roman Reigns. Był posiadaczem WWE Universal Championship przez ponad 1316 dni lecz na gali Wrestlemania XL tytuł ten odebrał mu Cody Rhodes. Jest on również zwycięzcą Royal Rumble 2015 oraz Royal Rumble 2026. Na Wrestlemanii 42 pokonał CM Punka i został nowym mistrzem świata wagi ciężkiej.
Po ukończeniu koledżu, podczas którego grał dla Georgia Tech Yellow Jackets, Anoaʻi rozpoczął karierę profesjonalnego zawodnika w futbolu dla Minnesota Vikings i Jacksonville Jaguars. Rozegrał również pełny sezon dla Edmonton Ekimos w Canadian Football League (CFL), po czym w 2008 ogłosił odejście na emeryturę.
Anoaʻi skupił się na rozpoczęciu kariery w profesjonalnym wrestlingu i podpisał kontrakt z WWE w 2010, po czym został przydzielony do rozwojowej federacji Florida Championship Wrestling (FCW). Zadebiutował w głównym rosterze w listopadzie 2012, gdzie grając postać Romana Reignsa zadebiutował z Deanem Ambrosem i Sethem Rollinsem jako grupa The Shield. Trio współpracowało do czerwca 2014, po czym Reigns rozpoczął solową karierę. Reigns jest trzykrotnym posiadaczem WWE World Heavyweight Championship, jednokrotnym posiadaczem WWE United States Championship, jednokrotnym posiadaczem WWE Tag Team Championship (z Rollinsem), jednokrotnym posiadaczem WWE Intercontinental Championship, universal championship i zwycięzcą 2015 Royal Rumble matchu oraz zdobywcą statuetki Slammy w kategorii „Superstar of the Year 2014”. Wyrównał rekord w ilości eliminacji w pojedynczym Survivor Series elimination matchu (cztery eliminacje) na gali z 2013, a także pobił rekord w ilości eliminacji uczestników Royal Rumble matchu (12 eliminacji na gali z 2014).
Reigns uczestniczył w wielu walkach wieczoru gal pay-per-view, w tym na WrestleManii 31, WrestleManii 32 i WrestleManii 33. Pomimo układania scenariuszy budujących Reignsa jako idola publiczności, Reigns otrzymuje wiele negatywnych reakcji od fanów i krytyków. W rezultacie, w 2016 został wybrany najbardziej znienawidzonym zawodnikiem roku przez czasopismo Pro Wrestling Illustrated, stając się pierwszym protagonistą otrzymującym ów tytuł. 22 października na RAW ogłosił zawieszenie kariery ze względu na powrót białaczki, którą pierwszy raz zdiagnozowano mu 11 lat temu, tym samym zrzekając się tytułu WWE Universal Championship.
Kariera zawodnika futbolu amerykańskiego i kanadyjskiego Anoaʻi grał w futbol amerykański, uczęszczając do Pensacola Catholic High School i Escambia High School. W ostatnim roku jego nauki w liceum został ogłoszony najlepszym defensywnym zawodnikiem roku przez Pensacola News Journal. Uczęszczał do Georgia Institute of Technology, gdzie grał w szkolnej drużynie futbolowej – Geogia Tech Yellow Jackets. W ostatnim roku studiów na uczelni stał się kapitanem drużyny.
Anoaʻi podpisał kontrakt z Minnesota Vikings w maju 2007 roku, jednak został zwolniony tego samego miesiąca. Podpisał kontrakt również z Jacksonville Jaguars, w sierpniu 2007, lecz został zwolniony niecały tydzień później, tuż przed rozpoczęciem sezonu NFL.
W 2008 podjął pracę dla Edmonton Eskimos, drużyny z Canadian Football League (CFL). Anoaʻi rozegrał sezon z numerem 99, zagrał w pięciu meczach. Został zwolniony z Edmonton Eskimos 10 listopada 2008 i zakończył karierę futbolisty.
Kariera profesjonalnego wrestlera WWE
Florida Championship Wrestling (2010–2012) Anoa’i podpisał kontrakt rozwojowy z WWE w lipcu 2010 i został przydzielony do ówczesnej rozwojówki federacji – Florida Championship Wrestling. Zadebiutował 9 września 2010 jako Roman Leakee; tego wieczoru przegrał walkę z Richiem Steamboatem. Swoją pierwszą wygraną odnotował 21 września, pokonał Fahda Rakmana. Od tej pory walczył głównie w dywizji tag-teamowej. W styczniu 2011 wziął udział w 30-osobowym Grand Royal, jednak nie zdołał go wygrać. Leakee połączył siły z Donnym Marlowem. 8 lipca przegrali walkę o FCW Florida Tag Team Championship z Calvinem Rainsem i Big E Langstonem.
5 lutego 2012 zdobył miano pretendenckie do FCW Heavyweight Championship, pokonując Deana Ambrose’a i Setha Rollinsa w Triple Threat matchu. Tydzień później przegrał walkę o mistrzostwo z Leo Krugerem. 15 czerwca zdobył FCW Florida Tag Team Championship w drużynie z Mikiem Daltonem. Leakee i Dalton stracili tytuły niecały miesiąc później, na rzecz CJ-a Parkera i Jasona Jordana.
Po przemianowaniu FCW na NXT, Anoaʻi zadebiutował w NXT 31 października 2012, jako Roman Reigns pokonał CJ-a Parkera. Przyjął gimmick biznesmena.
The Shield (2012–2014) thumb|upright|Członkowie The Shield kierujący się do ringu Roman Reigns zadebiutował w głównym rosterze 18 listopada 2012 roku, na gali Survivor Series. Wraz z Deanem Ambrosem i Sethem Rollinsem zaatakowali Rybacka podczas walki wieczoru, co pozwoliło CM Punkowi obronić pas WWE Championship. Trio nazwało swoją grupę „The Shield” i obiecało walczyć z niesprawiedliwością w WWE. Zaprzeczyli, że pracują dla CM Punka, mimo ciągłych ataków na przeciwników mistrza WWE. Ich interwencje doprowadziły do Six-Man TLC Matchu na gali TLC: Tables, Ladders and Chairs, w którym The Shield pokonało Team Hell No (Kane i Daniel Bryan) oraz Rybacka. 28 stycznia 2013, po kolejnej interwencji grupy w walkę Punka, wyjawiono, że CM Punk i jego manager, Paul Heyman, płacili The Shield i sędziemu Bradowi Maddoxowi za pomoc w pokonaniu przeciwników.
The Shield zakończyło współpracę z Punkiem, skupiło się natomiast na rywalizacji z Johnem Ceną, Rybackiem i Sheamusem. Wygrali z nimi walkę na gali Elimination Chamber, a następnego dnia zwyciężyli w walce z Sheamusem, Rybackiem i Chrisem Jericho. Na WrestleManii 29 wygrali starcie z Sheamusem, Randym Ortonem i Big Showem. Następnej nocy na Raw próbowali zaatakować The Undertakera, lecz przeszkodziło im Team Hell No. 22 kwietnia pokonali Undertakera i Team Hell No w Six-Man Tag Team Matchu. Pierwszą przegraną odnotowali w Elimination Tag Team matchu z Ceną i Team Hell No.
19 maja, na gali Extreme Rules, Reigns i Rollins pokonali Team Hell No i stali się nowymi posiadaczami WWE Tag Team Championship. Na Payback, obronili pasy mistrzowskie w walce z Bryanem i Ortonem, a na następnych galach w starciach z The Usos i The Prime Time Players (Titus O’Neil i Darren Young).
thumb|upright|Reigns w listopadzie 2013 W sierpniu 2013 The Shield nawiązało współpracę z The Authority. 14 października na Raw, Reigns i Rollins utracili tytuły mistrzowskie na rzecz Cody’ego Rhodesa i Goldusta. Po przegranym starciu rewanżowym na Hell in a Cell, relacje pomiędzy członkami The Shield zaczęły się pogarszać. Na Survivor Series, Reigns został ostatnim przetrwałym w Traditional Survivor Series Matchu. Na gali Royal Rumble, Reigns dołączył do Royal Rumble Matchu z numerem 15. i pobił rekord eliminacji (12). Wyeliminował obydwu kolegów z drużyny, sam został wyeliminowany przez Batistę. Następnej nocy na Raw przegrali walkę z Danielem Bryanem, Johnem Ceną i Sheamusem poprzez dyskwalifikację w wyniku interwencji ze strony The Wyatt Family. Przez tę przegraną żaden z członków The Shield nie mógł wziąć udziału w Elimination Chamber matchu na następnej gali PPV. The Shield przegrało walkę drużynową z The Wyatt Family na gali Elimination Chamber.
W marcu wszyscy trzej członkowie grupy przeszli face turn i rozpoczęli rywalizację z Kanem. Punktem kulminacyjnym feudu była wygrana przez The Shield walka drużynowa z Kanem i New Age Outlaws na WrestleManii XXX. Następnymi rywalami dla The Shield została przywrócona do WWE grupa Evolution, na czele z Triple H. Grupa pokonała Evolution na Extreme Rules i Payback. Po odejściu Batisty z WWE, Triple H przekonał Setha Rollinsa do odejścia z The Shield i wstąpienia do The Authority.
WWE World Heavyweight Champion (2014–2016) thumb|upright|Reigns w kwietniu 2014 Po rozpadzie The Shield w czerwcu 2014, Reigns wziął udział w Ladder matchu o WWE World Heavyweight Championship, lecz nie udało mu się zdobyć tytułu. Po kolejnej przegranej w walce o mistrzostwo na Battleground, rozpoczął rywalizację z Randym Ortonem. Reigns pokonał Ortona w ich starciu na SummerSlam. Na gali Night of Champions Reigns miał się zmierzyć z Sethem Rollinsem, lecz walka nie odbyła się z powodu kontuzji Reignsa.
8 grudnia zdobył statuetkę Slammy „Superstar of the Year”. Na gali TLC: Tables, Ladders and Chairs, powstrzymał Big Showa interweniującego w walkę pomiędzy Johnem Ceną a Rollinsem. Rozpoczęło to krótką rywalizację z Big Showem. W styczniu 2015 Reigns dołączył do Royal Rumble Matchu jako numer 19., jako ostatniego wyelimiinował Ruseva i wygrał Royal Rumble Match. Został zmuszony do obrony swojego prawa do walki o mistrzostwo w starciu z Danielem Bryanem na gali Fastlane. Pokonał Bryana, a na WrestleManii 31 miał się zmierzyć z Brockiem Lesnarem. Podczas walki Seth Rollins wykorzystał zdobyty wcześniej kontrakt Money in the Bank, przez co singles match stał się Triple Threat matchem. Rollins przypiął Reignsa i zdobył tytuł. Na gali Extreme Rules Reigns pokonał Big Showa w Last Man Standing matchu. Na Payback nie udało mu się zdobyć WWE World Heavyweight Championship w walce z Sethem Rollinsem.
W lipcu wziął udział w Money in the Bank Matchu, jednak interwencja Braya Wyatta powstrzymała go przed zdobyciem walizki. Na Battleground został pokonany przez Wyatta, po tym, jak w walkę zainterweniował członek Wyatt Family – Luke Harper. Na SummerSlam Reigns i Dean Ambrose pokonali Wyatta i Harpera. Dzień później, w trakcie walki rewanżowej, zostali zaatakowani przez debiutującego Brauna Strowmana. Na gali Night of Champions, w drużynie z Chrisem Jericho i Ambrosem zostali pokonani przez The Wyatt Family. Rywalizacja pomiędzy Reignsem a Wyattem zakończyła się wygranym przez Reignsa Hell in a Cell Matchem na gali Hell in a Cell.
Po tym jak Seth Rollins musiał zwakować WWE World Heavyweight Championship w wyniku kontuzji, Triple H zaoferował Romanowi Reignsowi miano pretendenckie do tytułu, pod warunkiem, że ten dołączy do The Authority. W ten sposób Reigns ominąłby turniej mający na celu wyłonienie nowego mistrza. Reigns odmówił i ostatecznie wygrał turniej oraz zwakowany tytuł na Survivor Series, w walce przeciwko Deanowi Ambrose’owi. Interwencja Triple H po walce pozwoliła Sheamusowi na wykorzystanie walizki Money in the Bank i zdobycie przez niego tytułu. Reigns przegrał walkę rewanżową na TLC: Tables, Ladders and Chairs. Po walce Reigns zaatakował Sheamusa, jak i pomagającym mu Alberta Del Rio i Ruseva, a następnie zaatakował Triple H, który to przyszedł na ring, by uspokoić byłego mistrza. Reigns pokonał Sheamusa w Title vs. Career matchu następnej nocy na Raw i odzyskał tytuł. Po kolejnej wygranej walce Reignsa z Sheamusem, sędzia specjalny tegoż pojedynku – Mr. McMahon – nakazał mistrzowi bronić tytułu w 30-osobowym Royal Rumble matchu na gali Royal Rumble. Na owej gali, Triple H powrócił jako 30. zawodnik, wyeliminował Reignsa i wygrał pojedynek, stając się nowym mistrzem.