Kościół św. Wojciecha w Starogardzie Gdańskim – modernistyczna, rzymskokatolicka świątynia parafialna w Starogardzie Gdańskim, wzniesiona w latach 1936–1939. W 2002 wpisana do rejestru zabytków.
Historia lewo|mały|180px|Wnętrze świątyni Inicjatorem budowy kościoła był ks. Henryk Szuman, proboszcz parafii św. Mateusza, z której parafia św. Wojciecha została wydzielona. W 1932 zakupił 75 ha ziemi przy ul. Pomorskiej. 25 listopada 1934 poświęcono kamień węgielny, a w 1936 rozpoczęto budowę według projektu Kazimierza Ulatowskiego. W 1939 budynek był w stanie surowym, z oknami i podstawowym oświetleniem. Podczas II wojny światowej kościół został częściowo zniszczony przez pociski artyleryjskie, a także przeznaczony na magazyn i stajnię.
Działalność parafii reaktywowano w 1945 roku. Przystąpiono wówczas do stopniowej odbudowy kościoła. Msze odprawiano w kościele poewangelickim, który należał do parafii św. Wojciecha do 1978 roku. W 1952 roku ukończono ołtarz główny, którego autorem jest toruński rzeźbiarz Ignacy Zelek. 23 kwietnia 1953 kościół został konsekrowany przez biskupa chełmińskiego Kazimierza Kowalskiego.
Na emporze ustawione są 44–głosowe organy, wykonane w latach 70. XX wieku przez Józefa Mollina.
Przypisy
Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1939 Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Wojciecha Wojciecha Wojciecha Kategoria:Architektura modernizmu w województwie pomorskim