Święta Kongregacja do spraw Biskupów i Zakonników – Kongregacja Kurii Rzymskiej istniejąca w latach 1594–1908. Jej pełna nazwa brzmiała "Święta Kongregacja do spraw Konsultacji z Biskupami, Zakonnikami i Innymi Prałatami" (Sacrae Congregatio pro consultationibus Episcoporum, Regularium et aliorum Praelatorum). Nie należy jej mylić ze współcześnie istniejącą Kongregacją ds. Biskupów, która jest sukcesorką utworzonej w 1588 Świętej Kongregacji Konsystorialnej.

Kongregacja ta powstała z połączenia dwóch innych kongregacji: Kongregacji do spraw Konsultacji z Biskupami i Innymi Prałatami (utworzonej w 1572, zwanej w skrócie Kongregacją ds. Biskupów) oraz Kongregacji do spraw Konsultacji z Zakonnikami(utworzonej 17 maja 1586, zwanej w skrócie Kongregacją ds. Zakonników). Obie te kongregacje zostały zatwierdzone w bulli Sykstusa V Immensa aeterni Dei z 22 stycznia 1588, jednak już za pontyfikatu Klemensa VIII (1592–1605) połączono je w jedną. Po śmierci prefekta Kongregacji ds. Biskupów Nicolasa de Pellevé w 1594 jego następcą został kardynał Michele Bonelli, będący jednocześnie prefektem Kongregacji ds. ZakonnikówVincenzo Criscuolo, I Cappuccini e la Congregazione Romana: 1573-1595, Istituto Storico dei Cappuccini, 1989, s. 13, 18.. Po jego śmierci w 1598 nowym prefektem dla obu kongregacji został kardynał Alessandro Ottaviano de Medici, który w 1605 został papieżem Leonem XI (zm. 1605).

Zadaniem tej kongregacji, jak wskazywała jej nazwa, było prowadzenie konsultacji w sprawach bieżących z biskupami, zakonnikami i innymi prałatami, a także rozstrzyganie sporów między nimi, z wyłączeniem jednak spraw zastrzeżonych dla innych kongregacji, w szczególności Kongregacji ds. Soboru Trydenckiego. Początkowo miała bardzo szerokie kompetencje w zakresie egzekwowania zakonnej dyscypliny, jednak w 1698 papież Innocenty XII utworzył odrębną Kongregację ds. Dyscypliny Zakonnej. Sprawy te powróciły do kompetencji Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników w 1906, gdy rozwiązaniu uległa Kongregacja ds. Dyscypliny Zakonnej.

Kongregacja ds. Biskupów i Zakonników należała do najliczniej obsadzanych kongregacji Kurii Rzymskiej. W XVII i XVIII wieku zasiadało w niej jednocześnie po ok. 30–40 kardynałów. Kongregacja miała też swojego sekretarza, którym był jeden z niższych rangą prałatów.

Kongregacja istniała do roku 1908, kiedy Pius X rozwiązał ją i podzielił jej kompetencje. Sprawy dotyczące zakonników przekazane zostały nowej Kongregacji ds. Zakonów, natomiast dotyczące biskupów przekazano Kongregacji KonsystorialnejMartin, s. 32, 54..

Lista prefektów Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników Prefekci Kongregacji ds. Biskupów (1573–1598) Marco Antonio Maffei (1573–1583) Nicolas de Pellevé (1583–1594) Michele Bonelli OP (1594–1598)

Prefekt Kongregacji ds. Zakonników (1586–1598) Michele Bonelli OP (1586–1598)

Prefekci Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników (1598–1908) Alessandro Ottaviano de Medici (1598–1605) François de Joyeuse (1605–1615) Antonio Maria Galli (1615–1620) Antonio Maria Sauli (1620–1622) Ottavio Bandini (1622–1626)Hubert Wolf, Jyri Hasecker, Judith Schepers, Römische Inquisition und Indexkongregation. Grundlagenforschung III: 1542–1700, Schöningh 2020, s. 126-127. Laudivio Zacchia (1626–1627)Mianowany został przed 27 lipca 1626, zob. Theologiae Cursus Completus : ex tractatibus omnium prefectissimus ubique habitatis et a magna parte parte episcoporum necnon theologorum europae catholicae, universim ad docendos levitas pascendosve populos alte positis, 19, kol. 236. Antonio Marcello Barberini OFMCap (prefekt 1627–1633, proprefekt 1636–1642)Hubert Wolf, Jyri Hasecker, Judith Schepers, Römische Inquisition und Indexkongregation. Grundlagenforschung III: 1542–1700, Schöningh 2020, s. 134-135. Marzio Ginetti (1633–1671) Francesco Maria Brancaccio (1671–1675) Gasparo Carpegna (1675–1714) Ferdinando d’Adda, proprefekt (1714-1717) Giandomenico Paracciani (1717–1721) Fabrizio Paolucci (1721–1726) Francesco Barberini (1726–1738) Giuseppe Firrao (1738–1744) Raffaele Cosimo De Girolami (1744–1748) Carlo Alberto Guidobono Cavalchini (1748–1774) Francesco Carafa (1775–1818) Bartolomeo Pacca (1818–1826) Carlo Odescalchi (1826–1834) Giuseppe Antonio Sala (1834–1839) Costantino Patrizi Naro (1839–1841) Pietro Ostini (1842–1847) Antonio Francesco Orioli OFMConv (1847–1852) Gabriel della Genga Sermattei (1852–1860) Niccola Clarelli Paracciani (1860–1863) Angelo Quaglia (1863–1872) Giuseppe Andrea Bizzarri (1872–1877) Innocenzo Ferrieri, proprefekt (1876–1878); prefekt (1878–1887) Ignazio Masotti (1887–1888) Isidoro Verga (1888–1896) Serafino Vannutelli (1896–1899) Girolamo Maria Gotti OCD (1899–1902) Angelo Di Pietro (1902) Domenico Ferrata (1902–1908)

Lista sekretarzy Kongregacji

Girolamo Agucchi (1600-1604) Berlinghiero Gessi (1604-1607) Antonio Ortensi (1607-1614) Volpiano Volpi (1614-1621) Niccolo Zambeccari (1621-1622) Lorenzo Campeggi (1622-1623) Antonio Diaz (1623-1626) Prospero Fagnano (1626-1633) Antonio Tornielli (1633-1636) Cesare Facchinetti (1637-1639) Lelio Falconieri (1639-1643) Girolamo Farnese (1644-1650, 1653-1655) Mario Alberizzi (1650-1653) Camillo Melzi (1655-1657) Emilio Bonaventura Altieri (1657-1667) Carlo de Vecchi (1667-1673) Girolamo Casanate (1673) Antonio Pignatelli (1673-1675) Giovanni Battista Spinola (1675-1681) Bandino Panciatici (1681-1689) Antonio Altoviti (1689-1695) Marcello De Aste (1695-1698) Niccolo Radulovich (1698-1699) Lorenzo Trotti (1699-1700) Nicola Grimaldi (1701-1706) Ferdinando Nuzzi (1706-1715) Vincenzo Petra (1715-1724) Pier Luigi Carafa (1725-1728) Antonio Saverio Gentile (1729-1731) Giuseppe Spinelli (1732-1734) Gaetano Stampa (1735-1737) Raffaele Cosimo De Girolami (1738-1743) Giuseppe Maria Feroni (1744-1753) Pietro Girolamo Guglielmi (1754-1759) Simone Buonaccorsi (1760-1763) Giuseppe Simonetti (1764-1766) Francesco Carafa (1767-1773) Bernardino Onorati (1775-1777) Giuseppe Maria Carafa (1778-1786) Giulio Maria della Somaglia (1787-1795) Giuseppe Firrao (1795-1801) Diomede Carafa di Colubrano (1801-1805) Giuseppe Morozzo della Rocca (1807-1816) Fabrizio Testaferrata Scebarras (1816-1818) Giovanni Francesco Guerrieri (1818-1819) Carlo Zen (1819-1825) Giovanni Marchetti (1825-1826) Francesco Canali (1827-1834) Giovanni Soglia Ceroni (1834-1839) Fabio Maria Asquini (1839-1845) Gaetano Baluffi (1845-1846) Domenico Lucciardi (1846-1851) Giuseppe Andrea Bizzari, prosekretarz (1851-1853), sekretarz (1853-1863) Stanislao Svegliati, prosekretarz (1863-1866), sekretarz (1866-1871) Salvatore Nobili Vitelleschi (1871-1875) Enea Sbarretti (1875-1877) Angelo Bianchi (1877-1879) Giovanni Battista Agnozzi (1879-1882) Ignazio Masotti (1882-1884) Placido Maria Schiaffino (1884-1885) Antonio Maria Pettinari (1885-1886) Luigi Seppiaci (1886-1891) Giuseppe Maria Granniello (1892-1893) Luigi Trombetta, prosekretarz (1893-1896), sekretarz (1896-1899) Agapito Panici (1900-1902) Filippo Giustini (1902-1908)

Przypisy

Bibliografia

Gaetano Moroni, Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica. Vol. XVI, Wenecja 1842 Vincenzo Criscuolo, I Cappuccini e la Congregazione Romana: 1573-1595, Istituto Storico dei Cappuccini, 1989

Kategoria:Dawne instytucje Kurii Rzymskiej